مشاهير محدثين قرن هشتم هجرت بوده و صحيح بخارى و مسند امام شافعى را از ابو عبد اللّه زبيدى سماعا اخذ كرده و صحيح بخارى را بارها درس گفته و مرجع استفاده جمعى از افاضل وقت بوده است و دومرتبه به حج رفته و چهار شوهر كرده و او را وزيره و ست الوزراء نيز مىگفته‌اند و در سال هفتصد و شانزده يا هفدهم درگذشت ( در المنثور ) نويسنده گويد اگر اين ام عبد اللّه مذهب حنبلى را داشته بوى علم بمشامش نرسيده امّ عقبه زوجه غسان بن جهضم كه از زيباترين زنان عصر خود بوده و از حيث اخلاق و صفات حميده نيز اجمل و اكمل ايشان بوده و شوهرش غسّان نيز به‌همين‌جهت مفتون و مجذوب او بوده است و در حين وفات خود با حسرت تمام بر وى نگريسته و گريه مىكرد و مىگفت چند شعرى دربارهء تو گفته‌ام و در آنها از چگونگى رفتار تو كه بعد از مرگ من معمول خواهى داشت سؤال كرده‌ام و سوگند مىدهم كه راست جوابم بدهى ام عقبه گفت به خدا سوگند كه دروغت نخواهم گفت پس غسان اين اشعار را فروخواند أخبرى بالّذى تريدين بعدي * ما الّذي تضمرين يا امّ عقبه تحفظيني من بعد موتي لما قد * كان منّي من حسن خلق و صحبه ام تريدين ذا جمال و مال * و أنا في التراب في سجن و غربة پس ام عقبه گفت قد سمعنا الّذي تقول و ما قد * خفته يا خليل من امّ عقبه سوف أبكيك ما حييت شجوا * و مراث أقولها و بند به و غسان گفت أنا و اللّه واثق بك لكن * ربّما خفت منك غدر النّساء بعد موت الأزواج يا خير من هو ؟ ؟ ؟ * عوشر فأرعي حقّي بحسن وفاء إنّني قد رجوت أن تحفظى * العهد فكوني إن متّ عند رجائى تا اينكه غسّان مرده و ام عقبه را از چندين جا خواستگارى نمودند در جواب گفت