السيدة نفيسه بنت حسن بن زيد بن الحسن بن على بن ابى طالب عليهم السلام كه در خاك مصر مدفون است و مزارش زيارتگاه خاص و عام است و بطاهره و كريمة الدارين مشهوره است . در سنه 145 هجرى در مكه معظمه متولد شده و در مدينه منوره با زهد و عبادت بسر برده با اسحاق المؤتمن پسر حضرت صادق عليه السّلام هم‌بالين بوده و از آن صلب پاك يك پسر و يك دختر آورده كه قاسم و ام كلثوم نام داشته‌اند پس از آن با شوهر و فرزندان خود بمصر رفته و چون هفت سال در آنجا بسر برده در ماه رمضان سنه 208 بسراي قرب شتافته اهالى مصر را به او عقيدت و اعتقادى كامل حاصل است پس از ارتحال شوهرش مىخواست آن جسد شريف را بمدينهء منوره حمل دهد و در قبرستان بقيع او را دفن نمايد مصريها درخواست كردند كه محض تبرك و كسب ميامن از نعش پاك او آن را به خاك مصر سپارد اسحاق مؤتمن چون اصرار آنها را ديد قبول كرده بعد از انجام دفن اسحاق با دو فرزند خود بمدينه طيبه كه وطن آنها بود مراجعت كردند . اخبار سيده نفيسه و كرامات او در كتب بسيارى شرح داده شده است از آن جمله در روح و ريحان ص 103 و ابن خلكان در وفيات الاعيان و در منتهى الآمال در ترجمه اسحاق بن امام صادق عليه السّلام فصلى از فضائل سيده نفيسه را نگاشته و شبلنجى در نور الابصار و شيخ محمد صبان در اسعاف الراغبين و در خطط مقريزى و غير آن مشروح است و حقير ملخص عبارت ناسخ التواريخ در اينجا مىنويسم « 1 » گويد سيده نفيسه خاتوني بلندمقدار و زنى باتقوى و صلاح و بادين و ايمان بوده گاهى كه محمد بن ادريس شافعى بمصر آمد به خدمت سيده نفيسه حاضر شده استماع حديث مىكرده و مردم مصر را در

--> ( 1 ) - سه جلد در احوالات موسى بن جعفر ملحق بناسخ التواريخ شده است كه در اين اخيريها بطبع رسيده و آن از تاليفات پسر صاحب ناسخ است و شرح حال سيده نفيسه در جلد اول ص 464 مذكور است )