دوازدهم اخلاق مذمومه مثل بخل و كبر و حسد و نحو آن را به كلى از خود سلب نمايد سيزدهم ترك منهيات جملة و اگر ندرة اتفاق افتد زود به استغفار و توبه پردازد چهاردهم ترك شبهات كه موجب وقوع در محرمات است پانزدهم در چيزى كه به حال او فايده ندارد خود را مشغول ننمايد كه موجب قسوت و خسران است و در حديث است كه كسى كه طلب كند چيزى را كه براى او فايده ندارد از او فوت مىشود چيزى كه براى او فايده دارد و اگر روزى غفلت صادر شود بعد از تنبه تدارك نمايد به استغفار و توبه ( إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْا إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّيْطانِ تَذَكَّرُوا فَإِذا هُمْ مُبْصِرُونَ ) شانزدهم كم خوردن و كم خفتن و كم گفتن شعار خود سازد كه دخل تمام در تنوير قلب دارد هفدهم هرروزى قدري از قرآن تلاوت كردن و اقلش پنجاه آيه است با تدبر هيجدهم قدرى از اذكار و دعوات و رد خود ساختن در اوقات معينه نوزدهم صحبت عالم و سؤال از او و استفادهء علوم دينيه به قدر حوصلهء خود تا مىتواند بيستم با مردم بحسن خلق و مباسطت معاشرت كردن تا بر كسى گران نباشد و افعال ايشان را محملى نيكو انديشيدن و گمان بد به كسى نبردن بيست يكم صدق در اقوال و افعال را شعار خود قرار دادن بيست دوم توكل بر حق سبحانه و تعالى كردن در همهء امور و نظر بر اسباب نداشتن بيست سوم بر جفاى اهل و متعلقان صبر كردن و زود از جا درنيامدن و بدخوئى نكردن بيست چهارم امر بمعروف و نهى از منكر به قدر وسع و طاقت كردن بيست پنجم اوقات خود را ضبط كردن و در هر وقتى از شبانه‌روز وردى قرار