لبيده بنت ابو محمد قاسم بن الحسن بن زيد بن الحسن عليه السّلام است طاهر بن زيد بن الحسن كه پسر عموى او بود وى را تزويج كرد و اين طاهر مادرش اسماء دختر ابراهيم مخزوميه است . ( منتهى الآمال ) در ناسخ گويد قاسم بن حسن بن زيد كينه‌اش ابو محمد و مادرش ام سلمه دختر حسين اثرم است مردى پارسا و پرهيزكار بود و با اولاد حسن مثني كه خروج كردند خصومت داشت و اين قاسم را شش فرزند بود چهار پسر اول عبد الرحمن الشجري همانا شجره قريه است از قراى مدينه او را نسبت بدان قريه دادند دوم محمد بطحائى بروايتى بطحان بر وزن سبحان نام محلى است در مدينه سيم حمزه كه مادر او ام ولد است چهارم حسن كه مادر او نيز ام ولد است اما دختران اول خديجه و او بابن عم خود عبد العظيم بن على الشديد ابن حسن بن زيد بن حسن عليه السّلام شوى كرد دوم عبيد و او نيز در حبالهء نكاح پسر عم خود طاهر بن زيد بن حسن بن زيد بن الحسن عليه السّلام درآمد و در ترجمه خديجه زوجه شاهزاده عبد العظيم حسنى بيان شد كه اين مزار در شمال تهران معروف بامامزاده قاسم همان قاسم بن حسن بن زيد بن الحسن بن على بن ابى طالب عليه السّلام است . ليلى بنت حسان بن ثابت اين زن در طبع شعر و فصاحت فطرى و طبيعى تالى پدر خود بوده ابن ظافر در كتاب خود گويد روزى حسان اين شعر را بنظم آورده گفت : مشاريك ادبار الامور اذا اعترت * تركنا و اجتثثنا الفروع اصولها و در تتمه كلام درمانده دخترش ليلى كه حاضر بود گفت : مقاويل بالمعروف خرس عن الخنا * كرام يعاطون العشيرهء سئولها حسان را اهتزازي حاصل شد شعر ذيل را بنظم آورده گفت :