وَ نَجِّنِي مِنْ فِرْعَوْنَ وَ عَمَلِهِ وَ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ) گويندهء اين كلام آسيه زوجه فرعون بود كه شرح حال او را در جلده رياحين الشريعة تفصيل داده‌ام كه عرض مىكند خدايا براى من بنا بفرما در نزد خودت خانه‌اى در بهشت و مرا از عذاب و شكنجه قوم فرعون نجات بده و از دست اين ظالمان كفار آسوده بفرما آسيه با اينكه همسر فرعون كافر بود ايمان او بمرتبه كمال بود حضرت رضا عليه السّلام مىفرمايد بما نمىرسد احدى مگر بسبب تقوى و پرهيزكارى و اخبار در اين باب بسيار است اما نوح پيغمبر عليه السّلام اسمش عبد الغفار و از كثرت گريه او را نوح گفته‌اند و كسب او نجارى بود و در غربى فرات منزل داشت مردى بلندقامت و تنومند گندم‌گون با محاسن انبوه هشتصد و پنجاه سال كه از عمر او رفت مبعوث برسالت گرديد و نهصد و پنجاه سال در ميان قوم خود مشغول بدعوت بود و مجموع عمر او دو هزار و پانصد سال بود بنا بر بعضى اقوال و قيل هزار و هشتصد سال بوده چون قوم او ايمان نياوردند مگر قليلى در حق آنها نفرين كرد و مامور شد بساختن كشتى در مدت سى سال كشتى را تمام كرد و هركه با او ايمان آورد در كشتى نشست نجات يافت و هركس سوار بر كشتى نوح نشد غرق گرديد و در اين امت هركس متمسك بولايت اهل بيت عليهم السلام شد نجات دارد و اگرنه سر از گريبان جهنم بيرون خواهد كرد رسول خدا فرمود مثل اهل بيتى كه سفينة نوح من ركبها نجى و من تخلف منها فالى النار هوى و اين روايت متفق عليه فريقين است زوجه لوط پيغمبر عليه السلام مجلسى در آخر تاريخ لوط در كتاب حيوة القلوب مىفرمايد در اسم زن لوط خلاف است واهله و والفه و والهه هر سه گفته‌اند و چون خداوند متعال جبرئيل را با جمعي از ملائكه براى هلاك قوم لوط فرستاد چون به خانه لوط وارد شدند زن لوط هيئت نيكوئى از ايشان مشاهده كرد بر بالاى بام رفت و دست برهم زد قوم صداى دست