اردشير و آداب ملوك و ديگر كتاب آداب العيش بود و آن مشتمل است بر خوردن و آشاميدن و اختلاط با مردم و قسمت اوقات شبانه‌روز بر اينكه در هر ساعت با چه كار بايد اقدام كرد و اردشير از طبقه چهارم سلاطين عجم است كه ايشان را ساسانيان گويند چون نسب بساسان بن بهمن مىرسانند و ساسان چون طريق تفرد و تجرد پيش گرفت اين نام يافت چون ساسان بمعنى گدا باشد و هم اين جماعت را اكاسره گويند و اين نام بدان يافته‌اند كه نوشيروان عادل كسرى لقب داشت و فرزندان او براى انتساب با وى هريك اين لقب بر خود مىنهادند چون روزگارى بر اين گذشت جميع ساسانيان را كسرى گفته‌اند و معنى كسرى خسرو واسع الملك را گويند و اين گروه مدت چهارصد و هشتاد و پنج سال سلطنت كردند و عدد ايشان سى و دو تن بودند و نسب ايشان بساسان بن بهمن بن اسفنديار منتهي و اول ايشان همين اردشير است و پدرش بابك خدمت آتشكده مىنمود و اردشير بابكان را سخنان نيكو است از آن جمله مىفرمايد لا ملك الا بالرجال و لا رجال الا بالمال و لا مال الا بالعمارة و لا عمارة الا بالعدل و السياسه و هم او گويد سلطان العادل خير من سحاب وابل و هم او گويد لا تميلوا الى هذه الدنيا فانها لا تبقى على احد و لا تتركوها فان الآخرة لا تنال الا بها و از خوى اردشير بود كه چون رسولى بجانبى فرستادى رسول ديگر نيز از قفاى او روان كردى و چون بازآمدى و نامه هر دو با هم موافق بودى به كار بستى و فرمودى بسا لشكر كه شكسته شود و بسا مال كه بغارت رود و بسا عهدها كه نپايد به شئامت كذب رسولان چه بسيار باشد كه آرزوى ايشان از سلاطين حاصل نشود پس بازآيند و افترا به دو بندند و از سخنان اردشير است كه گويد پادشاه بايد با چهار صفت آراسته بود اول