و كنيهء معد ابو قضاعه بود جمالى دلكش و بازوانى توانا داشت بعد از فوت عدنان از حيطه يمن ببلد نجران آمد كه از حوالى يمن است معاذه بنت جوشن و معد معاذه را كه بنت جوشن بن عدى از قبيله جرهم بود به شرط زنى بگرفت و نزار كه جد رسول خدا است از او متولد گرديد و كنيهء نزار ابو ربيعه است آنگاه كه نزار از مادر متولد گرديد و از بارفهء آن نور شريف كه در جبين داشت معلوم بود كه پيغمبر آخر الزمان صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از نسل وى است معد هزار شتر در راه خدا قربانى كرد مردم با او گفته‌اند كه مال خود را تضييع نمودى و اسراف فرمودى معد در جواب گفت كه و اللّه هنوز اندك مىشمارم چون نزار لفظا بمعنى اندك است آن طفل به نزار ناميده شد و چون به حد رشد رسيد بعد از پدر در عرب مهتر گشت چهار پسر از وى بوجود آمد ربيعه و انمار و مضر و اياد و از انمار دو قبيله پديد آمد و آن خثعم و بجيله است و جرير بن عبد اللّه كه در عداد صحابه است به اين قبيله منسوب است و قس بن ساعده كه از حكماى عرب است نسبت باياد مىرساند و اين دو قبيله به يمن رفته‌اند و با مردم يمن مختلط شدند و از ربيعه و مضر قبائل بسيارى پديدار گرديد چنانك يك‌نيمه عرب نسبت به ايشان مىرسانند و از ميان فرزندان نزار مضر جد رسول خدا بود غيلكه زوجه مضر در ناسخ ج هبوط ص 422 گويد مضر بن نزار سيد سلسله بود اقوام عرب او را مطيع و منقاد شدند و همواره در ترويج دين حضرت ابراهيم خليل عليه السلام كوشش مىكرد و مردم را به راه راست مىداشت و چون غيلكه كه نسب بعدنان بن ادد مىرساند به شرط زنى به خانه آورد از وى دو پسر آورد نخست الياس كه يكى از اجداد پيغمبر است و ديگر غيلان كه هم قبايل بسيار از او پديد آمد و مضر وقتى فرزندان خويش را