شيخ ذبيح الله محلاتى

137

رياحين الشريعة در ترجمه دانشمندان بانوان شيعه ( فارسي )

بمادر من مىزنيد منم بنده‌اى كه خداوند مرا پيغمبر گردانيده است و كتاب به من داده است سوگند مىخورم كه هريك از شما را حد خواهم زد به جهت دشنام و تهمتى كه بمادر من زديد و چون مبعوث به پيغمبرى گشت آن زنان را بر ايشان حد جارى كرد و در معني ( و جعلنى مباركا ) از حضرت صادق منقولست كه يعنى مرا صاحب نفع گردانيده از جهت علم و كمال و شفاى بيماران و زنده كردن مردگان صوري و معنوى هرجا باشم نفع بمردمان مىرسانم بالجمله بعضى گويند مريم بعد از عيسى نوزده سال زنده بود و عمر مباركش شصت و سه سال است و بعضى گويند در حيوة عيسى وداع جهان گفت چنانچه تفصيل او در جلد ثانى گذشت و بعد از تغسيل بدن مباركش در اراضى مقدسه نزديك بيت المقدس مدفون گشت و اللّه العالم ايشاع زوجه حضرت زكريا عليه السّلام مادر حضرت يحيى عليه السّلام از بانوان مجلله دنيا و خواهر مريم كبرى است مقام عفت و عصمت و نجابت و صبر و تحمل اين بانوى معظمه در داستان فرزند دلبندش يحيى در كتب تواريخ مشهور و معروف است و در سن نود و هشت‌سالگى خداوند متعال يحيى را به او بخشيد و از سن زكريا صد و بيست سال گذشته بود ازاين‌جهت هنگامى كه درخواست كرد از خداوند متعال فرزندى و گفت ( رب فَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا يَرِثُنِي وَ يَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ وَ اجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا ) او را بشارت دادند و ندا كردند ( يا زَكَرِيَّا إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلامٍ اسْمُهُ يَحْيى لَمْ نَجْعَلْ لَهُ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا ) اى ذكريا ما ترا بشارت مىدهيم به پسرى كه اسم او يحيى است كه كسى را قبل از او به اين اسم نام نگذارديم ذكريا عرض كرد پروردگارا چگونه خواهد بود از براى من فرزندى و حال آنكه زن من عقيم است كه در جوانى فرزند نمىآورد و من رسيده‌ام از پيرى به حدى كه بدنم خشك شده است و بنهايت پيرى رسيده‌ام او را خطاب كردند كه اين امر بر ما آسان است و بتحقيق كه ترا آفريديم پيشتر و نبودى هيچ‌چيز چنانچه خداى تعالى مىفرمايد