شيخ ذبيح الله محلاتى
135
رياحين الشريعة در ترجمه دانشمندان بانوان شيعه ( فارسي )
خرما از هر طرف سرازير گرديد و از او رطب تازه فروريخت مريم چون اين آيت بزرگ را ديد مقدارى قلب او ساكن گرديد ولى پرسيد اگر از من بپرسند كه اين فرزند از كجا آوردى چه پاسخ گويم جبرئيل گفت غمگين مباش خداوند از زير پاى تو چشمه هويدا ساخته تا ترا آيتى باشد و بروايتى ديگر عيسى در آن خوردى اين سخن را گفت كه از اين رطب تناول كن و از اين چشمه بياشام و چشم خود را روشن ساز بوجود عيسى و خاطر را به او شاد دار و اگر كسى را بينى كه بنزد تو آيد و گويد اين فرزند را از كجا آوردهاى باشارت بگوى كه امروز از بهر خدا نذر كردهام كه روزه بدارم و با بنىآدم سخن نگويم و اين داستان را خداى تعالي در قرآن ياد فرموده ( فَأَجاءَهَا الْمَخاضُ إِلى جِذْعِ النَّخْلَةِ قالَتْ يا لَيْتَنِي مِتُّ قَبْلَ هذا وَ كُنْتُ نَسْياً مَنْسِيًّا فَناداها مِنْ تَحْتِها أَلَّا تَحْزَنِي قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا وَ هُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُساقِطْ عَلَيْكِ رُطَباً جَنِيًّا فَكُلِي وَ اشْرَبِي وَ قَرِّي عَيْناً فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَداً فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ صَوْماً فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنْسِيًّا ) بالاخره مريم عيسى را در قماطى بپيچيد و بجانب محل خود مراجعت نمود از آن طرف بنى اسرائيل چون مريم را در محراب عبادت خود نديدند در پى او شتافتهاند بناگاه ديدند مريم مىآيد و طفلى در آغوش دارد عصبانى شدند جامها را چاك زدند و خاك بر سر ريختهاند و در اطراف مريم جمع آمدند و زنان آب دهن به روى او مىانداختند و گفتهاند همانا چيزى عجيب و غريب آوردهاى بگو اين فرزند را بىشوهر چگونه پيدا كردهاى يا بزنا مشغول شدى اى خواهر هارون نه پدر تو مرد بدى بود نه مادر تو زناكار بود چنانچه خداى تعالي حكايت مىكند ( فَأَتَتْ بِهِ قَوْمَها تَحْمِلُهُ قالُوا يا مَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْئاً فَرِيًّا يا أُخْتَ هارُونَ ما كانَ أَبُوكِ امْرَأَ سَوْءٍ وَ ما كانَتْ أُمُّكِ بَغِيًّا ) پس مريم بمدلول آيهء شريفهء ( فَأَشارَتْ إِلَيْهِ قالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّا ) بانگشت اشاره كرد كه من روزه دارم و سخن نتوانم گفت شما از فرزندم عيسى