پسر آوردم يكى را حسن و يكى را حسين نام نهادم بعلاوه فرزند ديگرى آوردم او را عباس نام نهادم از بركت دعاى امام زمان عليه السّلام بانوئى كه شوهرش از فلج نجات يافت علامهء مجلسى در غيبت بحار از كتاب سلطان المفرج عن اهل الايمان كه از تأليفات رشيقهء سيد جليل على بن عبد الحميد نيلى است نقل نموده كه سيد مذكور فرموده است كه خبر داد مرا كسى كه به او وثوق دارم و آن خبرى است مشهور در نزد بيشتر اهل نجف اشرف و به من فرمود كه اين خانه كه فعلا من در او ساكن هستم در اين سال كه سنه 789 است ملك مردى از اهل خير و صلاح بود كه او را حسين مدلل مىگفته‌اند و آن خانه بجانب غربى شمالى صحن مطهر حضرت امير عليه السّلام واقع بود و ديوار او متصل به ديوار صحن مطهر بود و حسين مدلل صاحب عيال و اطفال بود بناگاه به مرض فلج مبتلا گرديد و مرض او سخت شد به حدى كه اصلا قدرت بر قيام و قعود نداشت و عيال و اطفالش در وقت حاجت او را برمىداشته‌اند و بسبب طول زمان مرض او عيالات و اطفال او به فقر و پريشانى دچار شدند و محتاج بخلق گرديدند تا اينكه در سال 720 در شبى از شبها بعد از اينكه مقدارى از شب گذشته بود اطفال و عيال او بيدار شدند خانه را پر از نور ديدند به‌نحوىكه ديده را مىربايد و خيره مىكند پس ايشان بحسين گفته‌اند آيا بيدارى و مىبينى آنچه را كه ما مىبينم گفت بلى امام زمان عجل اللّه تعالى فرجه بنزد من آمد و به من فرمود كه برخيز اى حسين عرض كردم اى سيد من آيا مىبينى كه من نمىتوانم برخيزم پس دست مرا گرفت و برخيزانيد و در حال مرض من زائل گرديد و عافيت يافتم الحكايه بانوئى كه حضرت حجت ( ع ) او را از كورى شفا بخشيد در بحار از كتاب مذكور نقل نموده كه شيخ صالح عالم دانشمند شمس الدّين محمد بن قارون ذكر كرده است كه مردى در يكى از قريه‌هاى كنار نهر فرات ساكن بود