نائل شدن عليا مخدره مقام وصايت و نيابت خاصه را در بحار الانوار و اكمال الدّين صدوق از على بن الحسين بن على بن شادويه المؤدب مرويست كه احمد بن ابراهيم گفت بر حكيمه دختر محمد بن على الرضا عليه السّلام وارد شدم در سال دويست و شصت دو از پس پرده آن مخدره با من تكلم مىكرد و در ضمن آن حديث است كه احمد بن ابراهيم گفت من گفتم آيا اقتدا به كسى بايد كرد كه با زنى وصيت نهاده است ( فقالت اقتداء بالحسين عليه السّلام فالحسين اوصى الى اخته بنت على عليه السّلام فى الظاهر فكان ما يخرج عن على بن الحسين عليهما السلام من علم ينسب الى زينب سترا على على بن الحسين ) . حكيمه خاتون دختر حضرت جواد عليه السّلام فرمود در اين امر با امام حسين عليه السّلام اقتدا شده است چه حضرت حسين عليه السّلام وصيت خويش را در ظاهر با خواهرش زينب نهاد و در احكام و علوم هرچه براى ايشان ظاهر مىگشت بعليا مخدره حضرت زينب منسوب بود زيراكه بسبب تقيه نمىخواستند بعلى بن الحسين عليه السّلام نسبت دهند تا اسباب بدانديشى مخالفان شود ) و از اين خبر معلوم مىشود كه آن مخدره داراى منزلت و مقام نيابت امامت بوده و بديهى و معين است كه علو اين مقام بچه اندازه است بلكه جز امام اين رتبت نخواهد داشت اين شئونات جليله و مقامات جميله نزديك بمرتبه امامت و ولايت است يكى از مقامات آن مخدره اين است كه سه مرتبه امام زين العابدين را از قتل نگاه‌دارى نمود به تفصيلى كه بعد از اين بيايد كه از اين حالات معلوم مىشود كه دختر امير المؤمنين عليه السلام داراى چگونه عنصريست كه با عنصر امامت مقابل است كه خداوند متعال چنين امانتى را براى چنان روز ذخيره نموده و از آنجائىكه حضرت زينب باخبار ما يكون دانا بود و مىدانست كه بنى اميه هرچه سعى كنند كه آثار اهل بيت را نابود كنند هرگز نتوانند فلذا بلايا را با يك عالم شهامت استقبال مىكرد و در تمام آن موارد خطرناك هيچ‌گاه نشد كه اظهار خضوع و خشوع و فروتنى نمايد و چنان مناعت طبع همى بخرج مىداد و همه جا هيبت و رياست منزلت خود را آشكار