شيخ ذبيح الله محلاتى
382
رياحين الشريعة در ترجمه دانشمندان بانوان شيعه ( فارسي )
( آيات سورهء تحريم ) عتاب عليا مخدره ام كلثوم كه بخطاب حفصه فرمود لئن تظاهرتما عليه الخ اشاره است بآيات سورهء تحريم كه مىفرمايد . ( إِنْ تَتُوبا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُما وَ إِنْ تَظاهَرا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلاهُ وَ جِبْرِيلُ وَ صالِحُ الْمُؤْمِنِينَ الآية و اين آيات نص صريح است بر سوء معاشرت عايشه و حفصه مع ذلك باز اهل سنت عايشه را بعرش برين و آسمان هفتمين مىرسانند مسلم در صحيح خود در كتاب نكاح از ابن عباس روايت كرده كه گفت من بسيار حريص بودم كه از عمر سؤال كنم از اين دو زن كه خدا مىفرمايد إِنْ تَتُوبا إِلَى اللَّهِ تا اينكه در راه مكه از او سؤال كردم با كراهت گفت آن عايشه و حفصه به تفصيلى كه در ج 4 ( الكلمة التامة ) ايراد كردهام و جميع مفسرين اتفاق دارند كه آيه در حق عايشه و حفصه نازل گرديده است خازن بغدادى در تفسير خود گويد تظاهرا خطاب بعايشه و حفصه است و بمعنى تعاون بر اذيت رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم است كه سرّ آن حضرت را فاش كردند و زنان آن حضرت را اذيت كردند . و قاضى عبد الجبار در مغنى مىگويد ( إِنْ تَتُوبا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُما ) دلالت بر وقوع توبه دارد سيد مرتضى در شافي بيان كافى دارد كه وقوع معصيت مسلم است ولى وقوع توبه ابدا معلوم نيست ) و اين دو زن چندان پردهء شرم و حيا از رخ برافكندند كه خداى تعالى آنها را بزن نوح و لوط عليهما السلام تشبيه نمود و در سورهء تحريم فرمود ( ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَ امْرَأَتَ لُوطٍ كانَتا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبادِنا صالِحَيْنِ فَخانَتاهُما فَلَمْ يُغْنِيا عَنْهُما مِنَ اللَّهِ شَيْئاً وَ قِيلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ .