فاطميه گويد از خادمات و مواليات اين خانوادهء عالية الدرجات فضهء خادمه است كه در خدمتگزارى خمسهء طيبهء عليهم السلام اغفال و اهمال نكرده و هميشه ميل قلبي و رضايت خاطر عاطر اين بزرگواران را به قدر امكان بر ميل و رضاي خود ترجيح مىداد و در عبادت و اطاعت پروردگار اهتمام تمام مىنمود و در امتثال اوامر خاتون عصمت و بانوى عفت حضرت صديقهء طاهره ايستادگى و همراهى بجد داشت و در تحلم و برد بارى و تحمل بلايا و شكرگزارى از اتراب و قرناء خود مزيت ديگرى فراگرفت عاقبت در قرآن مجيد در سورهء مباركه هل اتى از وى تمجيد مخصوص رسيد و در الطاف الهيّه و افضال رحمانيّه با على بن ابى طالب و فاطمهء زهراء و حسنين عليهم السلام در ميزان نصفت و عدل مستغرق و مستوعب گرديد پس بسيرهء مطهرهء مصطفويه رزائل و ذمائم نفس دينه را از خود بريخت و بمكارم اخلاق نبويه بمفاد و لكم فى رسول اللّه اسوة حسنة پيوست و در خدمت حضرت رسالت بفنون تلطف و تعطف افتخار يافت و هيچ‌وقت از حدود طاعات و ورود بخيرات تجاوز و تهاون را جائز ندانست و ابتداى حال اين جاريهء خجسته مآل آنست كه محمد بن شهرآشوب مازندرانى طاب ثراه از صحيحين و كتاب ابو بكر شيرازي نقل كرده كه جمعى از اسيران را خدمت خاتم پيغمبران بغنيمت آوردند جناب امير المؤمنين از كشيدن آب بمشك و آسيا كردن فاطمهء زهراء بدست خواستند تمناى خادمه‌اى از جناب رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نمايند و از شدت زحمت شكايت بحضرتش عرضه دادند پس جناب فاطمه را از براى اظهار اين حاجت و عرض اين مسئلت خدمت پيغمبر فرستاد . پس از زمان اندكى آن مخدره مراجعت فرمود و خدمت حضرت شاه ولايت عرض نمود چون شرفياب حضور مهر ظهور پدر والاتبار خود شدم از هيبت آن بزرگوار در خود قدرت گفتار نديدم لهذا مراجعت نمودم . آنگاه حضرت امير با فاطمهء زهرا همراهى كرده خدمت پيغمبر رسيدند آن جناب فرمود آيا حاجتى داريد حضرت امير عرض كرد با يكديگر بدين عزم و قرارداد شرفياب شديم تا خادمه‌اى براى خدمت خانه استدعا كرده استخدام نمائيم آن جناب فرمود