كردم و فرزندان خود را صورت آنها را شستم و گيسوان آنها را روغن زدم . و در اعيان الشيعة مىفرمايد ( و هذا يدل على ما كانت عليه النساء العربيات من حسن الإدارة و مزاولة الاعمال و العناية بامر الاطفال و ما ظنك بامرأة ذات ثلاثته اطفال ليس معها معين و زوجها غائب تدبغ اربعين جلدا و تعجن و تغسل اولادها و تدهنهم فى صبيحة ذلك اليوم . پس اسما مىفرمايد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بر من وارد شد فرمود اى اسماء فرزندان جعفر در كجا هستند پس من آنها را حاضر كردم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آنها را در بغل كشيد و بوسيد و بوئيد و سيلاب از ديده روان گردانيد . اسماء مىگويد من عرض كردم يا رسول اللّه شايد خبرى از جعفر رسيده باشد فرمود بلى جعفر شهيد شد اسماء مىگويد من صدا بگريه بلند كردم و ناله و عويل برآوردم زنان مهاجر و انصار بر من گرد آمدند رسول خدا فرمود يا اسماء لا تقولى هجرا و لا تضربي خدا پس بر دخترش فاطمهء زهرا سلام اللّه عليها وارد گرديد شنيد ناله مىكند و همىگويد وا عماه وا جعفراه رسول خدا فرمود على مثل جعفر فليبك الباكية پس رسول خدا فرمان داد از خورش و خوردنى طعامى مهيا كرده بخانهء جعفر بفرستند فرمود اصنعوا طعاما لآل جعفر فقد شغلوا عن انفسهم اليوم و تا سه روز كار بدين منوال مىكردند و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در اين سه روز از ايشان مفارقت ننمود و باسماء بشارت داد كه خداوند متعال دو بال بجعفر داد كه در بهشت طيران مىنمايد . و نيز روايت كند بان رسول اللّه لما انتهى اليه قتل جعفر بن ابى طالب عليه السّلام دخل على اسماء بنت عميس زوجة جعفر و قال لها اين بنو جعفر فدعت بهم و هم ثلاثة عبد اللّه و عون و محمد فمسح النبى رءوسهم فقالت اسماء انك تمسح رءوسهم كانهم ايتام فعجب رسول اللّه من عقلها و فراستها فقال يا اسماء أ لم تعلمى ان جعفرا استشهد فبكت فقال لها لا تبكى فاللّه اخبرنى ان له جناحين فى الجنة من ياقوت احمر فقالت يا رسول اللّه لو جمعت الناس و اخبرتهم بفضل جعفر لا ينسى فضله فعجب النبي صلّى اللّه عليه و آله و سلّم من عقلها