است و از خديجه عهد اكيد و ميثاق شديد گرفت در قبول ولايت آن جناب و بيعت محكمة نمود و رسول خدا يك‌يك از اصول و فروع دين راحتى آداب وضو گرفتن و آداب نماز و روزه و حج و جهاد و بر والدين و صله رحم و واجبات و محرمات همه را ذكر نمود پس رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم دست خود را بالاى دست امير المؤمنين نهاد و خديجه دست خود را بالاى دست رسول خدا نهاد و بدين نهج با امير المؤمنين بيعت كرد . اين خلاصهء روايت بود و اگرنه حديث مفصل است و اين است معنى ما كمل من النساء الا اربعة آسية بنت مزاحم مريم بنت عمران خديجه بنت خويلد فاطمة بنت محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و از حديث مشار اليه ظاهر مىشود كه آن مخدره به تمام اصول دين و احكامى كه در آن نازل شده فردا فرد ايمان آورده و روح تمام اصول و فروع كه ميزان رد و قبول است ايمان بامامت آن بزرگواران است با اينكه خديجه در آن‌وقت مكلفه بامر امامت نبوده ولى اين مقام مخصوصى است از براى كملين و اولياء كاملين از اين خانواده اگرچه مرتبهء ولايت مؤخر است ليكن در هروقت و زمان براى خواص ايشان حتم و فرض است و آن در ايمان شرط كمال و بدون ولايت اين شريعت قالبى بىروح و كلامى بىمعنى مىنمود و لهذا در يوم غدير در نصب خلافت جناب امير المؤمنين عليه السلام آيهء اليوم اكملت لكم دينكم آمد و كريمهء فان لم تفعل فما بلغت رسالته شاهد صدق مدعى است الحاصل در ذات قدسيهء خديجه ودايع نفيسه و ذخايرى شريفه بود كه در آن زمان بين اهل زمين و اهل آسمان انحصار داشت و اعظم آنها گوهر گران بهاى ولايت امير المؤمنين عليه السلام بوده است كانها قبل الوقوع بالقوه ايمان آورده و تصديق نموده پس سبقت و قدمت خديجه در اسلام و ايمان بجميع مراتب و مقامات ايمان بوده و اين قسم از ايمان براى مردم ميسر نبود و مسئله امامت امرى مخفى و پنهان بر ابناء آن زمان بوده تا روز غدير پرده برداشته شد و در احترام و تجليل خديجهء طاهره همين بس كه تا حيوة داشت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم هيچ زنى اختيار ننمود و در مدت اين بيست و چهار سال و يك ماه با وجود خديجه باحدى از زنان دنيا رغبت ننمود كيف لا و هي اميرة عشيرتها و سيدة قومها و وزيرة صدق لرسول اللّه كانها از كثرت اغنام و حشم