شش هزار دويست و هشت سال بعد از هبوط آدم صفى ( ع ) بوده و نزول رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در مدينهء روز دوشنبه دوازدهم شهر ربيع الاول شش هزار دويست و شانزده سال شمسى بعد از هبوط آدم ( ع ) بوده و از روز ورود فاطمهء بمدينهء تا اول شهر رجب در سال دوم هجرت كه ماه تزويج فاطمه با على بود يك سال و ده روز قمرى بود چون سالهاى شمسى را بسال قمرى نقل كنيم عمر فاطمه در وقت زفاف نه سال و سه ماه قمرى خواهد بود و اين در صورتى است كه بيستم جمادى الآخرهء مطابق تحويل شمس ببرج حمل باشد و در اين معنى چون علماى احاديث و تواريخ باختلاف سخن كرده‌اند بزيادت ازين تحقيق و تدقيق واجب نمىكند شيخ مفيد و ابن طاوس و جماعتى از علماء تزويج آن حضرت را در سال سوم از هجرت در شب پنجشنبه بيست و يكم محرم رقم كرده‌اند و جماعتى پس از وفات خواهرش رقيه در عشر اول شوال بعد از غزوهء بدر كبرى دانسته‌اند و گروهى سه‌شنبه ششم ذىحجه گفته‌اند و بعضى خطبه آن حضرت را در شهر رمضان و زفافش را در سال دوم هجرى در ماه ذىحجه رقم كرده‌اند و برخى زفاف حضرتش را يك سال بعد از هجرت در ماه صفر محرز فرموده‌اند و طايفه از اهل سنت و جماعت بر اين رفته‌اند كه فاطمهء هنگام زفاف هيجده سال از عمر مباركش رفته بود و اين سخن از آنجا پديد آمد كه اگر فاطمهء هنگام زفاف نه‌ساله بودي امام حسن عليه السّلام در ده‌سالگى آوردى و اين احدوثه بيرون عادت زنان است ليكن از پيغمبرزادگان شكفتى نبايد گرفت خاصه فاطمه عليها السلام زيراكه كار معجزات از تصورات عقل دورانديش آن‌سوى تراست آن‌كس كه بر وقوع معجزه كردن نهاد واجب مىكند كه از تخيلات نفسانى بپرهيزد ( يص ) بالاخره در ماه زفاف هشت قولست نيمهء رجب آخر ماه رمضان سيم ماه شوال اول ماه ذىالحجه ششم همين ماه بيستم همين ماه ماه محرم و ماه صفر و قول ماه شوال چون زمان تقيه بوده بمشرب اهل سنت آن زمان بوده و قول حق اين است كه در ماه ربيع الاول حضرت رسول هجرت بمدينة فرمودند و ابتداى سال هجرت نبوى قرار دادند و بعد از يك سال كه ربيع الثانى ديگر سال هجرت مىشود جناب رسول