هى عين الحياة فى ظلمات * و حيوة القلوب من جداويها هى بعد النبى اقرب من * ينتميه على زوى قرباها هى عين الإله كيف لها * اعين فى غطائها يغشاها هى بنت النبى و بضعتها * و على بيته يكن سكناها هل يكن فى الوجود منها شبيه * قل ابوها و بعلها ولداها ( 14 - الزكية ) ( يص ) اين لقب مبارك نيز دلالت بر طهارت ذات كثير البركات حضرت فاطمه زهراء صلوات اللّه عليها مىكند و از صفات خاصه معصومين است و در بعضى نسخ زاكية است و الجمع اولى و فرق بين زكيه و زاكيه را چنين گفته‌اند كه زاكيه هرگز گناه نكرده و زكيه كسى است كه گناه كند و آمرزيده شود فلذا در بعضي نسخ زاكيه ضبط شده است كه عبارة اخراى طاهره است و فرق بين طاهره و زاكيه اين است كه آنچه از جانب حق است و موهوبى و قذفى و خلقى و فطرى است كه فطرة اللّه التى فطر الناس عليها آن معنى طاهره است و آنچه راجع بخلق است سعى و اجتهاد و كوشش لازم دارد و كسبي است كه مجاهده بنمايد كه نفس او پاك بماند و هميشه زاكيه باشد و اگر گناه كرد و توبه كرد زكيه مىشود و در قرآن مجيد از زبان روح الامين در قصهء مريم ( ع ) خبر مىدهد ( لِأَهَبَ لَكِ غُلاماً زَكِيًّا ) يعنى آمده‌ام به تو غلامى بدهم كه از گناهان پاك و پاكيزه باشد تذكيه در لغة بمعنى تطهير است و زكات چون مطهر اموالست به اين اسم موسوم گرديد و اهل تفسير در ذيل آيه كريمة قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاها فرمودند تزكيه تطهير از اخلاق ذميمه است كه ناشى از غضب و بخل و حسد و حب جاه و حب دنيا و كبر و عجب است پس هركه اين امراض را باعمال صالحه معالجه كرد البتّه نفس او مطهر و مزكى است و در قرآن لفظ زكيه به وصف ياد شده است در خطاب حضرت موسى بجناب خضر كه فرمود أَ قَتَلْتَ نَفْساً زَكِيَّةً معنى زكيه در اين آيه همان زاكيه است كه مرادف طاهره است يعنى كسى كه پاك است از جنايت نبايد موجب قتل بشود و زاكيه بمعنى ناميه هم آمده