مبداى مشرق نبوت و منتهاى مغرب ولايت است ( و هى الشمس المضيئة من جهة النبوة و الابوة و القمر المنير من جهته الولاية و الامامة و الكوكب الدرى الذي يوقد من شجرة مباركة زيتونة يكاد زيت علمها يضيء الاملاك و الافلاك من الثرى الى الثريا ) خلاصه كلام آنكه اين جلوه رفيعه دلالت دارد كه آن سيده جهان در اين عالم امكان مرآة مجلوه خاتم پيغمبران و جناب امير مؤمنان بوده پيوسته بمدد غيبى مفيض الخير و البر و منزل البركات و الرحمات از جهت يمناى رسالت وجهة يسراي ولايت افاضات بلانهايات در هر صباح و مساء بر آن ذات اقدس و جسد مطهر عصمت كبرى مىفرمود و از آن مخدره به ديگران ترشح و تراوش مىكرد تا علو قدر و سمو مقام و رفعت شأن او بر عالميان ظاهر گردد ( 12 - المنصورة ) ( يص ) از احاديث صحيحه معلوم است كه حضرت فاطمه را در آسمانها منصوره مىخواندند و نصر بمعني اعانت است يقال نصره على عدوه أي اعانه و انتصار بمعنى انتقام است و در اين مقام معنى منصوره به فارسى يارى كرده شده است و ناصر و معين و يارىكننده وى خداست و در كريمه مباركه ( وَ مَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنا لِوَلِيِّهِ سُلْطاناً فَلا يُسْرِفْ فِي الْقَتْلِ إِنَّهُ كانَ مَنْصُوراً ) مراد از منصور حجة بن الحسن عجل الله فرجه مىباشد و در كتاب معانى الاخبار از امام صادق مرويست كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود در شب معراج سيبى به من داد برادرم جبرئيل چون شكافتم نورى از او ساطع شد جبرئيل عرض كرد چرا از اين سيب ميل نمىفرمائى پس بخوريد و بيمى نداشته باشيد كه اين نور منصوره است در آسمان و در زمين فاطمه است پس گفتم اى حبيب من چرا او در آسمان منصوره و در زمين فاطمه است عرض كرد فاطمه ناميدند از آنكه شيعيان خود را از آتش نجات مىدهد و دشمنان خود را از دوستى خود دور دارد و در آسمان منصوره ناميده شده است براى اين است كه دوستان خود را اعانت مىكند و مانع از دخول آتش مىشود و اين است قول خداوند سبحان ( وَ يَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ بِنَصْرِ اللَّهِ يَنْصُرُ مَنْ يَشاءُ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ) و اين بشارتى است روحانى و تكريمى است رحمانى