شيخ ذبيح الله محلاتى
204
رياحين الشريعة در ترجمه دانشمندان بانوان شيعه ( فارسي )
( 8 ) بودن فاطمه ( ع ) لقاح شجرهء طيبه در انساب سمعانى و مستدرك حاكم و فردوس ديلمي و ديگران از ابن عباس روايت كنند كه فرمود از رسول خدا شنيدم كه اين كلام بگفت انا الشجرة و فاطمة حملها و على لقاحها و الحسن و الحسين ثمرها و المحبون لاهل البيت و رقها من الجنة حقا حقا و تفصيل اين مقام در ذيل آيهء چهارم سبق ذكر يافت ( 9 ) احاديث من آذى فاطمه و نظائر آن يك دسته روايات راجع به اين قسمت در كتب فريقين از حد تواتر گذشته و اين روايات اصل و فرع مذهب اهل سنت را برهم بسته بدار البوار مىفرستد و اندوختههاى آنها را كه در سالهاى دراز برهم بافته و در السنه عوام انداخته بدرك اسفل مىرساند چه آنكه هرگاه اذيت فاطمه اذيت رسول خدا باشد و غضب فاطمه غضب او باشد كفر اذيتكننده و بغضب آورنده بلا كلفة ثابت و محقق است كه تفصيل آن در قصهء حرق باب بعد از اين بيايد انشاءالله شيخ شبلنجى در نور الابصار « 1 » قال اخرج الطبرانى و رجاله ثقات انه صلى اللّه
--> ( 1 ) طبع مصر ص 41 ابن حجر مكى در صواعق المحرقه در مقصد ثالث از آيه 14 در فضائل اهل بيت و عسقلانى در اصابه در ترجمة فاطمه و كذا ابن اثير در أسد الغابة و ابن عبد البر در استيعاب و بخارى در باب خمس و على متقى در كنز العمال در فصل ثانى از باب خامس از فضائل اهل بيت از حرف الف تا ج 5 ص 218 طبع حيدرآباد و بدخشانى در مفتاح النجاة و حاكم نيشابورى در مستدرك و ابن مغازلى در كتاب مناقب و شيخ عبد الحق دهلوى در مدارج النبوة و عسقلانى در فتح البارى در باب نكاح و همدانى در مودة القربى و بشراوى در كتاب اتحاف و بخارى در باب فضائل الصحابة و در باب ذب الرجل عن انبته از باب نكاح و ابى داود سجستانى در صحيح خود ص 202 از كتاب نكاح باب ما يكره ان يجمع بينهن من النسا طبع هند و در جزء ثانى از كتاب مصابيح السنة بغوى ص 205 طبع مصر و طبرانى در معجم كبير و احمد بن حنبل در مسند خود باسانيد كثيرة و در تلخيص مسند تأليف ذهبى و ابراهيم بن محمد حموى در فرائد السمطين و موفق بن احمد خوارزمى در جزء اول مقتل الحسين ص 53 و در كتاب فضائل و قسطلانى در مواهب لدنيه در مقصد 4 و در خصائص حضرت فاطمه و