زهرا كه بود زهرهء گردون رسالت * نوباوهء احمد شرف عترت و هم آل در عالم كثرت نه اگر داشت ظهورى * ممتاز نمىگشت ز اقران و ز امثال چو نطاق دو ابرو كه بيك قائمه جفتست * او جفت على آمده بر صورت احوال مقصود بزوجيت هر فرد از آن بود * كو جفت على گشت ز خلاق متعال پيرايهء هستى است وجودش به دو عالم * المرأة للمرء على القول من المال با حمل وقارش نكند كوه تحمل * آرى شتر خسته نيارد كشد اثقال نفسى است وجودش كه در آئينهء تصوير * از شرم نيامد نظر خلق به تمثال گر حرف عفافش بر ديوار نويسند * از روي حيا پشت كند مهر بديوال ور عصمت او سنجى با عفت مريم * در كفهء قسطاس چو خروار بمثقال چرخ از پى بوسيدن دستش به صد اميد * شد هيئت دستاس لب آورد به تبخال گر دست على عقدهء ايجاد گشود است * بر عقدهء دل او بعلي آمده حلال در حشر اگر روى عمل زشت و سياهست * بر طلعت عفوش گنه ماست خطوخال خال ازبس‌كه بر او حسن شفاعت بود افزون * بر حسن بدل گردد قبح همه اعمال اى كوثر و تسنيم لب اى خلد روان‌بخش * كوثر زنم چشمهء نوشين تو سيال نور ولى مظهر انوار ولايت * مهرى ، ولى مطلع تو مشرق اجلال انعام تو بارى است كه سربار سپهر است * چون خان نعم حمل شود بر سر حمال در ذات تو ازبس‌كه حيا هست مهيا * شرم آيدم از گفتن اوصاف شوم لال بارى اگر از مدح تو غافل شده غافل * بر عفو ، گنه نيست سزاوار تو اهمال قليلى از مناقب فاطمه ( ع ) از كتب اهل سنت و آن از حوصلهء حساب بيرون است ولى مشت نمونهء خروار است و اين اخبار حجت قاطعه است بر اهل سنت سيما كسانى كه نعوذ باللّه عايشه را بر فاطمه مقدم مىدارند و شعور خود را نثار قدم مشايخ ثلاثة و عايشه نموده‌اند . و در خلال اخبار اهل سنت پاره‌اى از اخبار كتب شيعه به جهت تكميل مقام ذكر خواهد شد :