شيخ ذبيح الله محلاتى

188

رياحين الشريعة در ترجمه دانشمندان بانوان شيعه ( فارسي )

چون از شرح اين كلمات از آن حضرت پرسش كردند فرمود علوم ما بحوادث آينده مثل علم ما است بحوادث گذشته يعنى همچنان‌كه حوادث گذشته بر ما معلوم است كذلك حوادث آينده و هرگاه بخواهيم چيزى را بدانيم كه علم او از ما پوشيده است خداوند متعال ملكى را موكل كرده است كه آن مطلب را بر لوح دل ما نقش مىنمايد و به گوش ما مىخواند و در نزد ما سبدى است بنام جفر احمر كه در آن سلاح رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و مواريث انبياء مىباشد و سبدى ديگر است بنام جفر ابيض كه در آن سبد تورات موسى و انجيل عيسى و زبور داود و صحف ابراهيم و قرآن محمد و سائر كتب سماويه در او است و جامعه كتابى است كه آنچه را كه مردم به آن محتاج‌اند از احكام در او ثبت است حتى ديهء خراش و نصف خراش و در نزد ماست مصحف فاطمه كه اسماء ملوك و حوادث آينده در او شرح داده شده است . و اين روايت را ( محمد خواوند شاه شافعى ) در كتاب ( روضة الصفا ) در ترجمهء امام صادق عليه السّلام نقل كرده است از اينجا بايد دانست كه فاطمهء زهرا سلام اللّه عليها گنجينهء علوم اولين و آخرين است و خطب و كلمات او كه بعد ازين بيايد شاهد صدق مدعي است كيف لا و هى الكلمة العليا و الوحدانية الكبرى و حجاب اللّه الاعظم الاعلى و شرف الارض و السماء سلام اللّه عليها . اثر طبع غافل از شعراى قرن رابع عشر است نامش ميرزا محمد صادق مدعو بآقا خان طبرستانى الاصل و طهراني المولد و المسكن المتخلص بغافل سالها در طهران مشغول بتجارت بود تا در سنه 1310 در سن شصت‌سالگى مشرف به مكه معظمه كرديد و از آنجا به نجف اشرف مشرف شد و در آن آستان ملك پاسبان رحل اقامت افكند و اشعار آبدار در مدائح اهل بيت اطهار سروده پس از آن آن را جمع‌آورى كرده بنام ( مدائح المعصومين ) در بمبئي بطبع رسانيد ، حقير چند قصيده از او كه راجع بصديقهء طاهره ( ع ) بود از آن انتخاب كردم و در هركجا بمناسبت قدرى از آن را ذكر مىكنيم .