و الحسين و لا غرو ان يكونا بحرين لسعة فضلهما و نشر خيرهما فان البحر انما سمى بحرا لسعته » چهارم - سورهء ابراهيم آيهء 29 ( أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِي السَّماءِ تُؤْتِي أُكُلَها كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّها وَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ) وجوهى چند در معني شجرة طيبه روايت كرده‌اند كه يكى از وجوه نخله است و ديگر درختى است در بهشت و يكى ديگر وجود مقدس نبوى است و اخبار معتبره از طريق شيعه و سنى در قول اخير در كتب فريقين بسيار است يكى روايت ابن عباس است كه جبرئيل امين به حضرت رسول عرض كرد « انت الشجرة و على غصنها و فاطمة و رقها و الحسن و الحسين ثمارها » و مراد از كلمهء طيبه كلمهء توحيد لا إله إلّا اللّه است يا ايمان يا هر كلامى كه خداوند سبحان بدان امر بطاعت فرموده و در حديث « معاني الاخبار » فاطمهء زهرا را بمثابه غصن فرموده و على را فرع و حسنين را ثمار گفته و در كتاب « بصائر الدرجات » در يك روايت ديگر در همين بصائر فرموده انا جزرها اى اصلها و على زروها و فاطمه فرعها و الائمة اغصانها و شيعتهم اوراقها يعني رسول خدا فرمود من بيخ اين درخت باشم و على تنه اين درخت است و فاطمه فرع و لقاح او است و ائمه ( ع ) شاخهاى او و شيعيان برك او مىباشند و در صافي چند روايت نقل مىفرمايد در بعضي از آنها مىفرمايد شاخهء آن درخت فاطمه است و ميوه آن ائمه است و برگ آن شيعيان ايشان است هرگاه فرزندى از شيعه متولد شود برگى بر او اضافه شود و هرگاه شيعه‌اى بميرد از او ساقط شود و صدوق در اكمال مىفرمايد معنى تؤتى اكلها كل حين علم ائمه است كه در هر سال مردمان از اطراف از دور و نزديك از علوم آنها برخوردار مىشوند پنجم - قوله تعالى ( هُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْماءِ بَشَراً فَجَعَلَهُ نَسَباً وَ صِهْراً ) كه در تحت خطبهء نكاح از عنوان تزويج سبق ذكر يافت شرح اين آيهء شريفه در سورهء فرقان آيهء 56