هستند كه كسى بجراحت آنها مرحم نخواهد گذاشت اسيرانى هستند كه از قيد اسيرى رهائى نخواهند داشت اكل و شرب آنها زقوم و حميم جهنم خواهد بود و مىپوشانند بر آنها از پاره‌هاى آتش و پس از اينكه با زنان سيم‌تن همسر و هم‌بستر بودند در جهنم با شياطين هم‌نشين خواهند بود ) و نيز در اخبار شفاعت بيايد كه روزى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بر فاطمه وارد شد ديد گريان است رسول خدا سبب سؤال كرد عرض كرد يا ابتاه بخاطر آوردم روز قيامت را كه مردم برهنه محشور مىشوند ازاين‌جهت گريان شدم و نيز بعد از اين تحت عنوان اخبار رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از مصائب فاطمه بيايد كه فاطمه در محراب عبادت از خوف و خشيت الهى بندهاى بدنش مىلرزيد الخ مؤلف گويد لا يخفى كه فرق است بين خوف و خشيت در مجمع البحرين در لغت خشى از محقق طوسي نقل فرموده كه معنى خوف آن متألم شدن نفس است به جهت انتظار او از عذابى كه سبب آن را ايجاد كرده است يعنى مرتكب معاصى شده است و تقصير در طاعت نموده است و اين قسم از خوف براى اكثر از مردم حاصل مىشود با تفاوت مراتب و شدت و ضعف آن در مراتب ايمان مردمان اما خشيت آن حالتى است كه عارض مىشود بر اولياء خدا هنگامى كه نفس ايشان متوجه بعظمت و جلالت و هيبت ذات احديت مىشود در آن‌وقت اين حالت او را دست مىدهد كه مبادا حاجبى بين محبوبش پيدا بشود و اين حالت حاصل نمىشود مگر از براى كسى كه مطلع بر عظمت كبريائي بوده باشد و لذت قرب را چشيده باشد ازاين‌جهت خداى تعالى مىفرمايد إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ پس خشيت خوف خاصى است كه گاهى اطلاق خوف بر او مىشود » پس بايد دانست كه خوف فاطمه زهرا و سائر ائمه هدى « ع » از اين سنخ است نه آنكه بواسطه اين است كه كوچك‌ترين معصيتى از آنها سر زده باشد ترك اولى هم از آنها سر نمىزد و نيز ثقةالاسلام كليني در كافى سند بجابر بن عبد اللّه انصارى مىرساند كه