محيى الدّين النووى است و نام شيخ محيى الدّين يحيى بود و اسم شريف پدرش شرف بن مرى ابن حسن ولادتش در عشر اوسط از ماه محرم 631 دست داد و در سنهء 649 جهت تحصيل بدمشق شتافت و در مدرسهء رواحيه قريب دو سال ساكن بود تمامى اوقات خود را بمطالعه مصروف داشت چنانچه در آن مدت اصلا پهلو بر زمين ننهاد و در سنهء 651 مصحوب والد خود به مكه رفته بگزاردن حج الاسلام فايز شد و در سنهء 600 آغاز تصنيف نمود تا سنهء 676 كه وفات يافت به آن كار مشغول بود . ( رجال حبيب السير ، ص 37 ) . ساير مآخذ : تاريخ اليافعى ، ج 4 ، ص 182 ، معجم المطبوعات ، ص 1874 ، كشف الظنون چاپ تركيه ، ص 244 . 1 - بستان العارفين ( عربى ) : . . ، 2 - لباب الاخبار فى بيان احاديث سيد المختار ( عربى ) : لاهور ، 1896 م ، سنگى ، وزيرى ، 40 ص . محمد يحيى بن محمد شفيع قزوينى : ( - زنده در سال 1117 ق ) از ادباء معاصر شاه سلطان حسين صفوى بوده است . ( فهرست مدرسهء سپهسالار ، ج 2 ، ص 239 ) . 1 - ترجمان اللغة : ( شرح قاموس فيروزآبادى ، تاريخ فراغت از شرح ، 1117 ق ) طهران ، 1273 ق ، سنگى ، رحلى ، خط على - اصغر بن عبد الجبار اصفهانى ، ناشر عبد النبى منشى طبرى ، بىشماره صفحه .