و فقه و اصول را فرا گرفته . در سال 1327 ق بنمايندگى مجلس شوراى ملى انتخاب شد و در سنهء 1330 ق به سمت رياست معارف و اوقاف خراسان منصوب گرديد . از سال 1332 ق تا نه دوره جزو نمايندگان مجلس بود . وى مردى با فضل و كتاب‌دوست و مشوق اهل ادب و در طهران رئيس انجمن ادبى بود . در دوره‌هاى به دو مشروطيت در عداد آزادى - خواهان فرقهء دمكرات درآمد . وفات او در روز دوشنبه 18 شهريور 1319 شمسى در طهران بسن شصت و دوسالگى رخ داد و در جنب امامزاده عبد اللّه نزديك حضرت عبد العظيم مدفون گرديد . ( مجلهء يادگار ، سال 3 ، شماره 3 ، ص 37 ) . ساير مآخذ : سخنوران ايران در عصر حاضر سخنوران نامى معاصر ، ص 8 ، مجلهء ارمغان ، سال 21 ، شمارهء 2 و 3 ، ص 65 . 1 - پند نامهء افسر ( شعر ) : شيراز ، باهتمام آقاى هراز . 2 - ديوان شعر : طهران ، بىتاريخ ، سربى ، بتصحيح عبد الرحمن پارسا تويسركانى ، 126 ص .