مشهد مقدس خوانده و علم حكمت را نيز در آنجا آموخته و رموز اجتهاد را در نجف و كربلا و سامراء نزد اساتيد دريافته . از حاج ميرزا حسين محدث نورى روايت مىكند . بسال 1319 ق بموطن خود برگشته و عهده‌دار امامت و تدريس و قضاوت بوده و مقبوليت عامه را داشته . در سنهء 1329 ق بعنوان مجتهد طراز اول بمجلس شوراى ملى معرفى گشت ليكن اين كار را قبول نكرد . در غرهء رجب 1277 ق متولد و در جمعهء دهم جمادى الثانى 1366 ق درگذشته است . ( فهرست رضويه ، ج 5 ، ص 250 ) . علاوه بر مقام فقاهت و اجتهاد در انشاء نظم و نثر از مترسلان عصر خود بشمار مىرفته . ديوان قصائد و غزلياتش بالغ بر سه‌هزار بيت است . ( بهارستان رجال قاينات ، ص 348 ) . 1 - آئين سخنورى : تبريز ، 1318 ش ، سربى ، جيبى ، باهتمام محمد حسن شريف درخشى ، 41 ص . 2 - ادب الكبير يا درة اليتيمة : ابن المقفع ، ترجمه ، متن و ترجمه در يك جلد . 3 - عهدنامه مالك اشتر : ترجمه ، طهران ، 315 - 1316 ش ، سربى ، رقعى ، خاور ، 132 + 28 ص ، متن و ترجمه در يك مجلد . 4 - مائدهء محمديه ( شعر ) : طهران ، 1354 ق ، سربى ، رقعى ، 215 ص .