خط نسخ بخطوط استادان كشيد حتى بصالح و عبد الرشيد ثلثش در ربع مسكون منتشر گشت . ريحانش غبار از دلها زدود ، حسن تعليق تعلق به او گرفت ، كوفى معزول را خط حكم داد . محقق شد كه امروز اين پادشاه خط درويش عهد است و شفيعاى وقت ، بعد از آن شوقش باشعار و ذوقش بگفتار كشيد . چون بصفاى ذات و نيكى صفات و حسن افعال و صلاح اعمال و وفور زهد و ورع متصف بود باعانت روح القدس در اندك زمانى شعرش بشعرى و نثرش بنثره رسيد . ابياتش ناسخ سخنان سحبان و حسان آمد در هر فنى از فنون نظم چنان مقتدر شد كه حيرت اولو الابصار و عبرت خداوندان افكار گشت . وقتى رسالهء از خيالات به نظر استاد كاملى رسيده بود در پشت آن كتاب نگاشته بود : هوش‌رباى خرد است اين كتاب . . . الحق ناظم اين قطعهء شريفهء حق گفته و درهاى حقيقت سفته زيراكه اين پاك فطرت با آنكه در اول شبابست گرد معاصى نگشته و گرد گناه بدامن عفافش ننشسته . از لهو و لعب هميشه دورى گزيند و پيوسته با علماء و صالحان نشيند شب و روز در تلاوت كلام كردگار و حلاوت اوراد و اذكار است غالب ايام روزه است و در پيشگاه رحمت بدريوزه . حافظ حافظ نشد مگر از تلاوت قرآن و مداومت فرقان خود صريح مىفرمايد : هرچه كردم همه از دولت قرآن كردم . پس ناظم قطعهء مزبور تحقيق درستى كرده ، گذشته از اين حديث : من اخلص اللّه اربعين صباحا در اين باب شاهديست كافى و دليلى وافى ، بارى : توفيق رفيقى است كه بهر كس