در سنهء 1275 ق بهمراهى اديب ناصر بطهران آمده و از آنجا بخراسان رفته و در خانهء صبورى ملك‌الشعراء آستانهء رضوى بود . ديوانش در آنجا بماند و بدست بهار پسر صبورى افتاد و اكثر اشعار بهار از سبك او بيرونست و به خود مىبندد از بهار شروانى است . وقتى آن ديوان را از منزلش بسرقت بردند پس از چندى آن را در جايى سراغ كرده مبلغى داده بازستانيد ( اى كاش بدست من افتاده بود تا تمام آن را در اين تذكره مىنوشتم تا امروز از دستبرد دزدان سخن محفوظ بماند ) . بارى از خراسان به تبريز رفت و منشى قونسولگرى فرانسه شد و كتابى در لغت فارسى بفرانسه در دو مجلد نوشت قنسول از وى به ثمن بخس خريده بفرانسه فرستاده باسم خود بطبع رسانيد و نام آن كتاب را ( لغت نيكلا ) نهاد وقتى جلدين آن دوازده تومان در ايران به فروش مىرفت . وفات بهار در تبريز در سنهء 1304 بوده است . ( تذكرهء مدينة الادب نسخهء خطى كتابخانهء مجلس ، ص 296 ) . صاحب دانشمندان آذربايجان ، ص 71 ، تاريخ وفات او را سال 1300 ق ضبط كرده است . 1 - لغت‌نامه ( فارسى بفرانسه ) : پاريس ، 1869 م ، سربى ، رقعى ، چاپ دوم ، 331 ص ، ( بنام ز . ب نيكلا بطبع رسيده است . حاج سيد نصر اللّه بن محمد رضا تقوى : ( 1288 ق - 1316 ش ) در پانزده‌سالگى در نحو و صرف و منطق و