عثمان قزل ارسلان بر قسمتى از ايران غربى و مركزى استيلا يافته بودند مىزيسته و هيچ‌گونه اطلاعى در هيچ منبعى تا آنجا كه وسائل در دست بوده بدست نيامده جز مختصر اشاراتى كه در ترجمهء تاريخ يمينى و خاتمهء آن برمىآيد و آن جمله اينست كه مؤلف به زبان عربى اشعار بسيار داشته و مدايحى كه در مقدمه و خاتمهء همين ترجمه از خواجه ابو القاسم وزير و مرثيه‌اى كه از طغرل سوم گفته و در خاتمه مذكور است نمونه‌اى از اين گفته‌هاست و ابو الشرف در مقدمهء ترجمهء يمينى از دو مجموعه از اشعار خود يكى بنام ( روضة الحزن ) و ديگر باسم ( شعانة القابس ) و در خاتمه از كتاب ديگرى از تاليفات خويش باسم ( تحفة الآفاق فى محاسن اهل العراق ) نام مىبرد و در مورد اول از قريب ده هزار بيت از منظومات خود گفتگو مىكند كه در مدح وزير جمال الدّين الغ باربك گفته و در مورد دوم مىگويد كه در كتاب تحفة الآفاق فى محاسن اهل العراق ( كه ظاهرا تذكرهء شعراء و كتاب تراجم احوال جمعى از بزرگان عراق بوده است ) مفاخر تاج الدّين على بن محمد بن ابى الغيث مستوفى و اسلاف او و فضل و فضائل پدرش را كه ابن العميد وقت و عبد الحميد روزگار بوده آورده است ، در تاريخ وصاف ( ج 1 ، ص 79 ) يك قطعه شعر فارسى بنام جرفادقانى است اما معلوم نشد كه غرض مؤلف از اين جرفادقانى همين مترجم تاريخ يمينى است كه همشهرى و معاصر او نجيب الدّين جرفادقانى . در يك مجموعهء خطى ملكى آقاى عباس اقبال آشتيانى قطعة شعر عربى بنام ابو الشرف جرفادقانى مترجم يمينى است .