مهستى دبير نيز معروفست بيش از اين از احوال وى اطلاعى نيست و از شعرا و بجز رباعيات چيزى نمانده و اغلب آنها را در وصف پيشه‌وران سروده و در اين سبك پيش از وى مسعود سعد سلمان نيز اشعارى گفته است و بعضى از مهاجات نيز از وى بما رسيده كه قدرت او را در شاعرى كاملا مسلم مىسازد و مخصوصا در هجا و هزل بسيار توانا بوده است به‌همين‌جهت كتابى بنثر فارسى باسم ( داستان امير احمد و مهستى ) در حدود قرن ششم پرداخته‌اند كه آن را بنظامى گنجوى نسبت مىدهند و آن داستان مفصلى است كه ظاهرا مجعولست و از معاشقات امير احمد و مهستى است و تمام اشعار مهستى را در آن گنجانيده و چنان وانمود مىكند كه اين رباعيات را مهستى در مدت عمر خود در جواب شوهر و ديگران سروده است و تمام كسانى كه در اين داستان از ايشان اسم برده است در جواب رباعيات ديگرى گفته‌اند كه در اين داستان از ايشان اسم برده است در جواب رباعيات ديگرى گفته‌اند اغلب از آنها مسلم است از شعراى مختلف زبان فارسى است كه تا قرن ششم بوده‌اند . ( سالنامهء پارس بقلم سعيد نفيسى ) . 1 - ديوان شعر : طهران ، 1336 ش ، سربى ، رقعى ، باهتمام طاهرى شهاب ، ضمن سالنامهء كشور ايران ، 47 ص . مهستى نيشابورى : ( ) 1 - مجموعهء رباعيات : طهران ، 1336 ش ، سربى ، رقعى ، باهتمام