1314 براى تحصيل تخصصى به انستيتوپاستور پاريس رفته و دروس عالى آن مؤسسهء بزرگ را ادراك نموده و بواسطهء الفت فراوانى كه با رئيس دروس آن مؤسسه پيدا كرده در حلقهء حواريون پاستور درآمده است . قبل از سفر اروپا مرزبان صحى خوزستان يعنى رئيس قرنطينهء آن سامان بوده و در سال 1310 با وباى آسيائى كه از جانب ايالت بصره ايران را تهديد مىكرده است سخت نبرد كرده و بنادر خوزستان را از آسيب اين مرض ايمن داشته و كتابى در اين خصوص تأليف كرده كه قسمتهائى از آن بعنوان يادداشتهاى درس طبع شده است . پس از بازگشت از اروپا در انستيتو پاستور ايران بدرمان هار و گزيدگان پرداخته و در اين مبحث ( رابيولژى ) مطالعات بسيار كرده و حاصل تحقيقات خود را بوسيلهء مجلات بين المللى طبع و نشر نموده و آن نشريات مورد توجه محافل علمى جهان واقع گرديده و در نتيجه از جانب سازمان بهداشت جهانى بعنوان كارشناس بين المللى برگزيده شده است . بعد از جنگ دوم جهانى در سال 1331 مجددا باروپاى غربى و شمالى رفته و با كارشناسان انستيتو پاستور پاريس و انستيتوى دولتى كپنهاك همكارى نموده و در مراجعت طريقهء جديد مايه‌سازى ضد سل را به كار بسته و در سراسر ايران مورد استفادهء هم‌وطنان قرار داده است . در سال 1335 بممالك متحدهء آمريكاى شمالى سفر كرده و با طرق تحقيق و مطالعات بهداشتى دانشمندان آن سرزمين از نزديك آشنائى حاصل كرده و مورد اكرام محافل علمى آن كشور واقع شده