گويند او كورى بود مادرزاد و در لغت عرب و حديث مهارت تمام داشت . مرحوم ميرزا - محمد خان قزوينى در حواشى ج ا . لباب - الالباب مىگويد : نبايد او را با امام شرف - الدّين محمد بن محمد الفراهى كه هر دو معاصر يكديگر بوده‌اند و از اهل يك شهر اشتباه كرد . چنان كه قاضى احمد غفارى در تاريخ جهان‌آرا اشتباه كرده و قطعهء منصوب به امام شرف الدّين فراهى را به صاحب نصاب نسبت كرده است . چه با ملاحظهء لقب و اسم و نسب هر دو جاى اشتباه كردن باقى نمىماند - انتهى . و امام شرف الدّين و هم صاحب نصاب ابو نصر فراهى معاصر يمين بهرام شاه بن تاج الدّين حرب امير سيستان ( اوائل قرن هفتم ) بوده‌اند . رجوع بتعليقات لباب الباب ، ج 1 ، ص 353 شود . ابو نصر فراهى كتاب ( جامع الصغير ) تأليف محمد بن حسن شيبانى ( 135 - 189 ) را نيز در سال 617 نظم كرده است و رجوع بحبط ( 1 ) ص 420 شود و در يكى از شروح نصاب الصبيان كه مؤلف آن معلوم نيست ديده‌ام كه بدر الدّين محمد ( كذا ) منسوب به ( فره ) شهرى ميان هرات و سيستان است گوردى در قريهء ( رج ) است از نواحى فره و الف در فراهى زائد و براى ضرورت شعر - است و رجوع بابى نصر محمود ( يا ) مسعود شود . در يادداشتهاى من اين شرح يافته شده و مآخذ آن را نقل نكرده بودم و گمان مىكنم ابو نصر محب غير مسنون محب باشد و اللّه اعلم . ( لغت‌نامهء دهخدا ، ص 907 ) . ساير مآخذ : عرفات العاشقين ، نسخهء خطى كتابخانه ملك ، ريحانة الادب ، ج 3 ، ص 203