زيارت خانهء خدا يافته و دو بار يكى بسنهء 601 ديگرى در 608 ببغداد مسافرت و مدتى كوتاه در آنجا بوده و در ( 611 ) نوبت دوم حج گذارده و سال بعد بحلب و پس از آن بموصل و آسية الصغرى شده و در همه جا سلاطين و امراء عصر مقدم او را عزيز داشته و رواتب و صلات به دو داده‌اند و او به فقرا بخشيده است . و در دمشق بسال ( 638 ) در گذشته است . قبر او در دامنهء جبل قاسيون هم‌اكنون بر جا و مشهور است . چندى ارباب تعصب آنجا را مزبله كردند و چون سلطان سليم عثمانى شام را بگشود امر به تنظيف و تعمير آن كرد . لقب شيخ به مغرب ابن سراقه و در مشرق الشيخ الاكبر معروف است . محيى الدّين را كتب بسيارى است نزديك دويست جلد كه هنوز يكى از مراجع اصحاب طريقت و دانشمندان ديگر است . و از آن جمله كتاب فتوحات مكيه . . ابن عربى را اشعارى صوفيانه نيز بوده كه گرد كرده و بطبع رسانده‌اند . فقها و علماى ظاهر چه در زمان او و چه پس از او هميشه ابن عربى را بمذهب حلول و اتحاد متهم كرده‌اند و نيز عقيدهء او بوحدت وجود و دعاوى او در مكاشفات غريبه اهل شرع را بر خلاف برانگيخته است و با اين همه بعضى از علماء و فقهاى عصر او و جز آن عصر مانند عبد الرزاق كاشى و سيوطى و فيروزآبادى در تعديل و تزكيه و تصحيح عقايد او كوشيده‌اند . رجوع به جزء اخير ترجمهء ابن العربى ابو بكر محمد بن عبد اللّه اندلسى مغافرى اشبيلى مالكى فقيه محدث بشود .