از بزرگان عرفاى قرن ششم در هندوستان بوده و خليفهء نصير الدّين محمود معروف به چراغ دهلوى و از بزرگان مشايخ طريقهء چشتيه بوده است . نخست در دهلى مىزيسته و پس از مرگ نصير الدّين محمود بدكن رفته و در آنجا مريدان بسيار گرد او فراهم شده‌اند و همان‌جا در سال 825 درگذشته است . وى در نظم و نثر دست داشته . از اشعار او اندكى مانده و در نثر رسالهء دارد بنام عشقنامه و شيخ محمد نامى از مريدان او كتابى از ملفوظات وى را بنام جوامع - الكلم گرد آورده است . ( سالنامهء پارس بقلم سعيد نفيسى ) ساير مآخذ : خزينة الاصفيا ، ج 1 ، ص 381 1 - اسماء الاسرار : حيدرآباد دكن ، 1350 ق ، سنگى ، وزيرى . 363 ص . 2 - انيس العشاق ديوان شعر : حيدرآباد دكن ، 1360 ق ، سنگى ، وزيرى ، 156 ص . 3 - جوامع الكلم ، ملفوظات گيسو دراز : گردآورنده : سيد حسين معروف به سيد محمد - اكبر حسينى فرزند گيسو دراز ، گانپور ، 1356 ق ، سنگى ، وزيرى ، 345 ص . 4 - حظائر القدس معروف برسالهء عشق حقيقى : حيدرآباد دكن ، بىتاريخ ، سنگى ، وزيرى ، 202 ص . 5 - خاتمه : حيدرآباد دكن ، بىتاريخ ، سنگى ، وزيرى ، 236 ص . 6 - شرح زبدة الحقائق معروف به تمهيدات : عين القضاة همدانى ، شرح ، حيدرآباد دكن ، 1364 ق .