اشتغال داشتم . پس از آن بطهران آمده و نزد اساتيد علوم كلاميه و رسوم رياضيه و علم حكمت و ساير علوم فقه و اصول و حديث از هركدام بلياقت و مناسبت استعداد از مظان خود استفاده نمودم . مدت بيست و پنج سال در مدرسهء منيريه واقع در جنب سيد ناصر الدّين بعنوان تدريس معقول بدرس و بحث با طلاب مشغول و الفتى با مردم و كلفتى با كسى نداشته‌ام و جز حج بيت اللّه و زيارت مشاهد مشرفهء ائمه ع به جائى مسافرت نكرده‌ام و بعد از فوت پدر علايق خود را از ارث پدرى از ملك و مواشى و اثاث البيت ببرادران بخشيده و خود را بكنار كشيدم . نه از روى علتى كه در خلقت داشته بلكه از راهى كه بيرون از دستور شرع نبوى نبوده . . . اين بىبضاعت بسيار مدتى است كه از معاشرت ملول و در زاويهء خمول به حال خود مشغولست - انتهى . در سنهء 1348 ق در طهران وفات يافت و جنازه‌اش بقم حمل و در مقبرهء فاضلان مدفون گرديد ( الفهرست لمشاهير العلماء الزنجان ، ص 136 ) در آئينهء دانشوران تاريخ وفات وى سال 1349 ق ضبط شده است . ساير مآخذ : ريحانة الادب ، ج 4 ، ص 328 1 - حاشية شرح منظومة سبزوارى ( عربى ) : طهران ، 1346 ق ، سنگى ، خشتى ، 432 ص . در خاتمه شرح حال محشى . 2 - دانشنامه ، ديوان شعر : تبريز ، سربى ، رقعى ، شركت چاپ كتاب ، 264 ص . تبريز ، 1337 ش ، سربى ، رقعى ، بتصحيح