چنين وصيتى را بكنم . قطب الدّين اشكورى گويد كه خواجه نصير - الدّين طوسى فاضلى محقق بود كه افاضل زمان از مخالف و مؤالف در مقابل او جهت درك مطالب معقول خاشع و فحول دوران در اخذ مسائل فروع و اصول خاضع بودند . و خواجه در طوس نشو و نما يافته و در علوم معقول نزد دائى خود به تحصيل اشتغال داشته و سپس از طوس به نيشابور آمده و با فريد الدّين داماد و قطب الدّين مصرى بمباحثه پرداخت و در منقول نزد والد خود كه از شاگردان سيد فضل اللّه راوندى بود تلمذ نموده و بعد بفكر ترويج مذهب اهل بيت افتاد و با وجود مخالفان در بلاد خراسان و عراق متفكر بود تا آنكه محتشم حاكم قهستان از قبل علاء الدّين پادشاه اسماعيليه خواجه را طلب كرد . وى به آن ديار رفته و محتشم صحبتش را مغتنم شمرد و خواجه كتاب اخلاق ناصرى را بنام وى در آنجا تأليف نمود و مدتى در آنجا بماند ، چون در آن زمان مؤيد الدّين علقمى قمى از بزرگان و اكابر فضلاى شيعه در بغداد وزير مستعصم عباسى بود قصيدهء به زبان عربى براى مستعصم سروده توسط علقمى فرستاد تا شايد تقربى نزد خليفه يافته و بدين‌وسيله موجبات ترويج مذهب شيعه را تهيه نمايد ولى علقمى مصلحت آمدن خواجه را نديده محرمانه بمحتشم نوشت كه از عزيمت خواجه جلو - گيرى كند . بالنتيجه خواجه تحت نظر قرار گرفته و در قلعهء اسماعيليه بحبس افتاد . تا موقعى كه هلاكوخان براى فتح قلاع اسماعيليه به آن ديار آمد خواجه نصير در پنهانى پسر علاء الدّين پادشاه اسماعيليه