شعرش اينست . . . ( تذكرهء نصرآبادى ، ص 286 ) ميرزا احمد عبد الحى مرتضوى تبريزى كه زبدهء اهل عرفان و قدوهء مجرد آن زمانست مقدمهء بر لطيفهء غيبيه نگاشته و از قول سيد - قطب الدّين محمد تبريزى معاصر شاه سلطان حسين صفوى متوفى 1173 در كتاب فصل - الخطاب شرح حالى از شاه محمد دارابى ذكر نموده و در آنجا گفته است كه : ( الشاه محمد - الدارابى كان استاد كل الافاضل دار العلم - الشيراز فى عصره و عندى رسالة المسمى بمعراج الكمال فى تحقيق معنى الشيخ و الارشاد و المريد و الاسترشاد ) ولى آنچه از متن خود آن رساله استفاده مىشود آنست كه مؤلف معاصر بوده با شاه‌عباس دوم صفوى و در بدايت احوال در قصبهء دارابجرد فارس بوده سپس بشيراز آمده و بكسب كمال مشغول شده است و در حدود سال 1062 در احمدآباد گجرات هندوستان زندگى مىكرده است ( از سعدى تا جامى ، ص 335 ) ساير مآخذ : فوائد الرضويه ، ص 620 . 1 - لطائف غيبيه ، شرح ديوان حافظ : ( تاريخ فراغت از تأليف ، ( 1087 ق ) طهران ، 1304 ق ، سنگى ، رقعى ، 127 ص شيراز ، 1319 ش ، سربى ، رقعى ، كتابفروشى احمدى ، 170 ص . محمد محمد زكى الدّين ( ) 1 - الكتاب الثلاثة ( عربى ) : ( ولى الدّين يكن بك ، سيد مصطفى لطفى المنفلوطى ، عباس محمود العقاد )