قطب الدّين ابو جعفر محمد بن محمد بويهى ، قطب رازى : ( - 776 ق ) حكيم ، متأله ، فقيه ، نبيه ، محقق ، مدقق ، فاضل جليل ، ملك العلماء و الافاضل . شيخ شهيد از وى به بحر لا ينزف تعبير نموده و بقطب رازى و قطب تحتانى معروفست . تا امتياز داده شود از قطب ديگر كه با او در مدرسهء نظاميه بوده و در يك غرفه جاى داشته . او غير از قطب شيرازى است كه در سنهء 710 در تبريز وفات يافته است . اصل صاحب ترجمهء از ورامين و منسوب بسلاطين بويه است چنان كه از محقق كركى نقل شده و يا بگفته شيخ شهيد به بابويه قمى منسوبست . او از تلامذهء علامهء حلى است و قواعد علامه را به خط خود نوشته و علامه در پشت همان كتاب اجازهء براى او بتاريخ 2 شعبان 713 بناحيهء ورامين نگاشته است . قطب رازى بشيخ شهيدا اجازهء داده و شيخ شهيد در اجازهء ابن خازن گفته كه من به خدمت قطب رازى بويهى در سنهء 768 در دمشق حاضر شده و استفاده از انفاس او كردم و مرا بجميع مصنفاتش در معقول و منقول اجازه داد كه آنها را از وى با جميع مروياتش روايت كنم و او شاگرد خاص شيخ جمال الدّين مشار اليه بوده است و هم از آن جناب نقل شده كه در جاى ديگر گفته كه اتفاق اجتماع من با او در اواخر شعبان سنهء 776 در دمشق بود و او را دريائى بىپايان ديدم و مرا بجميع آنچه از او روايت آن جايز است اجازه داد و در 12 ذىالقعدهء سال مذكور در دمشق وفات يافت و در صالحيه مدفون شد . پس بموضع ديگر نقل و در فضاى قلعه بر او نماز گذارده شد