محمد بن على بن محمد علان بن ابراهيم ابن محمد علان بن علان بن عبد الملك ابن على بن مبارك شاه شيرازى ابن علان صديقى شافعى : ( 996 - 1057 ق ) از اساتيد فن فقه و مشيخهء حديث و در جملهء نبيرگان ابو بكر صديق و از برآمدگان دولت آل عثمان بشمار مىرود . اسلاف اين سلسله قديما در ايران متوطن بوده و در فساى شيراز اقامت داشته‌اند . صاحب - ترجمه در 20 صفر 996 در مكه متولد شده و در تحصيل علم و تكميل نفس چندان رنج برده كه در هيجده‌سالگى برتبهء افاده و استفاضه رسيد و در بيست و چهارسالگى صاحب رأى و فتوى شد و بتدريس مشغول گشت معاصرينش او را بمعرفت اخبار و حفظ آثار و ضبط روات و كثرت مؤلفات جلال - الدّين سيوطى ديگر مىانگاشتند . در روز دوم ذىالحجهء 1057 در مكه درگذشت و در جنب ابن حجر مكى مدفون گشت . ( نامهء دانشوران ، ج 2 ، ص 231 ) ساير مآخذ : الكنى و الالقاب قمى ، ج 1 ، ص 349 ، دائرةالمعارف كابل ، ج 1 ، ص 857 ، ذيل كشف الظنون ، ج 1 ، ص 479 . 1 - اتحاف الفاضل بالفعل المبنى لغير الفاعل ( عربى ) : ( شرح قصيدهء ابن بنت المليق ) قاهره ، مكتبة القدسى . 2 - دليل الفالحين لطرف رياض الصالحين ( عربى ) : . . . ،