پسر مير سيد شريف جرجانى دانشمند معروف قرن هشتم بوده در 704 ولادت يافته و در شيراز مىزيسته و در 816 يا 836 درگذشته و ظاهرا درست‌ترين تاريخ رحلت او 836 است . وى از علماى نامىمان خود بود و در همهء علوم متداول زمان خود دست داشته و كتابهاى چند در فنون مختلف به زبان تازى و پارسى نوشته است . از جمله دو رسالهء پدرش را در منطق كه به كبرى و صغرى معروفست بنام دره و غره به فارسى ترجمه كرده است . . . ( سالنامهء پارس بقلم سعيد نفيسى ) ساير مآخذ : فارسنامهء ناصرى ، ج 2 ، ص 134 ، الذريعة ، ج 6 ، ص 59 1 - تجويد القرآن : طهران ، 1286 ق ، سنگى ، رحلى ، ضمن قرآن . طهران ، 1353 ق ، سنگى ، رحلى ، 19 ص ، ضمن قرآن چاپ حسن طهران ، 1325 ق ، سنگى ، رحلى ، ضمن قرآن چاپ صمصام الملك عراقى . طهران ، 1311 ق ، سنگى ، جيبى ، 111 ص . طهران ، 1368 ق ، سنگى ، وزيرى ، خط طاهر ، اسلاميه ، 8 ص ، در اول قرآن . تبريز ، 1310 ق ، سنگى ، جيبى ، باهتمام مشهدى محمد حسين خوئى ، 46 ص . ظهير الدّين محمد بن على بن محمد ظهيرى سمرقندى : ( ) يكى از شعرا و منشيان سمرقند كه در نيمهء دوم از قرن ششم هجرى در ديوان رسالت ركن الدّين قليچ طمغاج خان بن مسعود ابن