را نيز تتبع و فحص كرد و از ديده‌هاى خويش و نوشته‌هاى ديگران كتاب المسالك و الممالك معروف خود بپرداخت ( لغت‌نامهء دهخدا ، ص 303 ) ساير مآخذ : دائرةالمعارف خليلى ، ج 1 ، ص 129 ، معجم المؤلفين ، ج 11 ، ص 5 . 1 - صورت الارض ( عربى ) : بيروت ، بىتاريخ ، سربى ، وزيرى ، 432 ص . نجم الدّين ابو بكر محمد بن على بن سليمان - ابن محمد بن احمد بن الحسين راوندى : ( - زنده در سال 603 ق ) كتاب راحة الصدور و آية السرور از مهمترين كتب تاريخ سلجوقيهء ايران و عراق است ( در مقابل سلجوقيهء كرمان و سلجوقيهء روم ) و مؤلف آن از علماى قرن ششم هجريست و آن را در سنهء 569 هجرى يعنى نه سال بعد از انقراض دولت سلجوقيهء ايران و كشته شدن آخرين آنها طغرل بن ارسلان بدست تكش خوارزمشاه ( سنهء 590 ) تأليف نموده است يعنى در اين سال شروع بتاليف نموده است و ظاهرا در سنهء 603 باتمام رسيده است . گرچه مصنف خود از اهل راوند و تقريبا تمام عمر خود را در عراق گذرانيده و خود و خانوادهء خود از بستگان سلاطين اخير سلجوقيهء عراق بوده‌اند ولى كتاب خود را كه پس از انقراض آن سلسله تأليف نموده بنام يكى از ملوك سلجوقيهء روم سلطان - غياث الدّين كيخسرو بن قليچ ارسلان كه از سنهء 588 الى 607 سلطنت نموده مزين ساخته است و خود بنفسه بقونيه رفته و كتاب را بسلطان مذكور تقديم نموده است .