خانبابا مشار
575
مؤلفين كتب چاپى فارسى و عربى از آغاز چاپ تاكنون ( فارسي )
اصلش از ( افده ) از بنى قضاعة است كه ساكن اندلس بوده . در ربيع الثانى 595 در ( والانس ) متولد شده و در آنجا تحصيل كرده و مدت بيست سال تمام با ابى ربيع ابن سالم بزرگترين محدث اندلس رابطهء دوستى محكمى داشته و او بوده است كه وى را تشويق باتمام كتاب الصلة ابن بشكوال كرده است . . . . ابن خلدون مىگويد رأسا بتونس رفته ولى ( غبرينى ) تأكيد مىكند كه اول به ( بجايه ) رفته و در آنجا مدتى بتدريس پرداخته است و پادشاه تونس از او پذيرائى خوبى كرده و او را رازدار خود نموده و امر طغرا را كه در مراسلات و فرمانهاى شاهى در بالاى مراسلات و در زير ( بسمله ) نوشته مىشد به او محول كرده ولى طولى نكشيد كه آن مقام بابن عباس غانى محول گرديد و ( ابن الابار ) منفصل شد . ابن الابار در نوشتن خطوط شرقى كه سلطان آنها را بر خطوط معمولى مغرب ترجيح مىداد نظير نداشته و بههمينجهت اين انفصال تأثير عميقى در او داشته و با آنكه بارها به او اخطار شده بود باز در نوشتههائى كه مىنوشت طغراى سلطان را در بالاى آنها رسم مىكرد و در منزل مشغول نوشتن ( اعتاب الكتاب ) شده و آن را بسلطان هديه كرد و همان امر موجب بخشايش او بمقام اوليهاش شد . چون ابو زكريا درگذشت و المستنصر بجاى او نشست ( ابن الابار ) را مقرب درگاه نموده و بنصايح او گوش مىداد ولى براثر سلوك و رفتار خود سلطان و درباريان را از خود روگردان نمود . . . و امر بكشتن او داده شد