فريد الدّين عطار نيز در تذكرة الاولياء ذكرى از ابو محمد جويرى دارد در آنجا پيداست كه وى از خلفاى ابو القاسم جنيد بغدادى عارف مشهور متوفى بين 297 تا 299 ساكن بغداد و از هم‌صحبتان ابو محمد سهل بن عبد اللّه تسترى در 283 و ازاين‌قرار ساكن بغداد و از مردم نيمهء دوم قرن سوم بوده است . پس اين كتاب را مطلقا نمىتوان از او دانست و شايد بتوان چنين نتيجه گرفت كه قصص الانبياء و سير الملوك تأليف محمد حويزى ناميست كه در 352 به زبان تازى تأليف كرده و چنان كه از روى انشاء ترجمهء فارسى برمىآيد در حدود قرن هشتم در هند به فارسى ترجمه كرده‌اند . اما اينكه در اين مقدمه گفته شده است كه ابو العباس از خلفاى شيخ ابو محمد جويرى بوده درست نيست و پيش از اين گذشت كه ابو العباس قصاب مريد محمد ابن عبد اللّه طبرى و او مريد ابو محمد جويرى بوده . پس بيك واسطه بابو محمد جويرى مىرسيده است . و چون اين ابو العباس با ابو - سعيد معاصر بوده اگر محمد حويزى مؤلف اين كتاب هم مرشد او بوده باشد ممكنست با ابو سعيد در يك‌زمان زيسته باشد . منتهى پايان زندگى او با آغاز زندگى ابو سعيد مصادف شده است و اگر اين كتاب را در 352 تأليف كرده باشد پنج سال پيش از ولادت ابو - سعيد آن را گرد آورده است . ( مقدمهء سخنان ابو سعيد ابو الخير بقلم سعيد نفيسى ) در كشف الظنون ، چاپ تركيه ، ص 1328