ابو الحسن محمد بن الحسين بن موسى ابن محمد بن ابراهيم بن الامام موسى الكاظم ع سيد رضى : ( 359 - 406 ق ) برادر سيد مرتضى علم الهدى . فضائل و مكارم و جلالت مقام او در علم و ادب و فضل ورع و وثاقت و عزت نفس و شهامت و علو همت و فنون شعريه و علوم قرآنيه و مواظبت در وظايف دينيه مسلم مخالف و موافق بوده . ابن خلكان گويد : سيد رضى انجب سادات عراق و ابدع زمان و با آن‌همه فخر ؟ ؟ ؟ از همه گونه محاسن آداب و مكارم اخلاق حظى وافر داشت . ثعالبى در يتيمة الدهر كه در بيست و پنج‌سالگى سيد رضى تأليف نموده وى را بىنهايت ستوده و بعضى از اشعارش را در كتاب آورده است . او بعد از وفات والد خود امير الحاج و نقيب و مرجع تظلمات بود بلكه در سن بيست و - يك‌سالگى در زمان حيات پدر خود نيز انجام وظايف مذكوره را به عهده داشت . از هيچ‌كس صله و جايزه قبول نمىكرد حتى انعامات پدر را نيز نمىپذيرفت . بسال 359 تولد يافت و صبح يكشنبه ششم محرم يا صفر سال 406 و بقول بعضى در 404 ببغداد وفات يافت و در خانهء خود در محلهء كرخ مدفون گرديد . بقول جمعى از ارباب تراجم جنازهء او بعد از زمانى بكربلا نقل و جنب سيد ابراهيم مجاب به خاك سپرده شد ( ريحانة الادب ، ج 2 ، ص 259 ) . ساير مآخذ : فوائد الرضويه ، ص 495 . 1 - تلخيص البيان فى مجازات القرآن ( عربى ) : طهران ، 1372 ، سنگى و سربى ، خشتى ،