او در اول طريقهء وعيدية داشت و عفو از كبائر را بىتوبه روا نمىشمرد . سپس از اين عقيدت بازگشت و از خوف فتنه‌ها كه در 448 ميان شيعه و اهل سنت ببغداد برخاست و در اين فتن خانهء او بباب كرخ و كتب‌خانه و منبرى كه بر آن مجلس مىگفت بسوختند بمشهد امير المؤمنين ع هجرت كرد و چنان كه صاحب لؤلؤة البحرين گويد وى ابتداء نزد شيخ مفيد و پس از مرگ او پيش سيد مرتضى به تحصيل علوم وقت پرداخت و مشايخ ديگر نيز او را بوده است . مانند الغضائرى و جز او . شيخ را در كتب مختلفهء او مسلكهاى مختلف است . چنان كه در كتاب نهايه بطريقهء اخبارى صرف و در مبسوط مجتهد بحث مىنمايد قبر او معروف و مزار است و مسجد و آثار او در نجف اشرف تا امروز بر جاى است . ( لغت‌نامهء دهخدا ، ص 391 ) ساير مآخذ : فوائد الرضويه ، ص 470 . 1 - الاستبصار فيما اختلف من الاخبار ( عربى ) : 3 جلد ، لكهنو ، بىتاريخ ، سنگى ، وزيرى 245 + 174 + 362 ص . نجف ، 75 - 1376 ق ، سربى ، وزيرى ، دار - الكتب الإسلاميّة ، شيخ على آخوندى بتصحيح سيد حسن موسوى الخرسان ، چاپ دوم جلد اول ، ص 508 ، جلد دوم - ص 351 ، قسم اول از جلد سوم ، 392 ص ، قسم دوم از جلد سوم 351 ص . 2 - امالى ( عربى ) : ( جلد دوم آن منسوب به پسر شيخ طوسى و بگفتهء بعضى در جمع‌آورى اخبار آن با پدر خود شركت نموده است ) 2 جلد ، طهران ، 1313 ق ، سنگى ، وزيرى ،