اشتغال داشت و بالاخره بشيراز شتافته همت بر كسب كمال گماشت و بواسطهء قابليت اصلى هنوز در شباب بود كه فضائل و كمالاتش بدرجهء بالا رسيد . وى در ايام شباب چند گاه بصدارت اميرزاده يوسف بن ميرزا - جهانشاه مشغول بود و بعد از استعفاء از آن مهم در مدرسهء بيگم كه آن را دار الايتام گويند بلوازم درس و افاده قيام نمود . در زمان سلاطين آق‌قويونلو منصب قضاى ممالك فارس من حيث الاستقلال بعهدهء او برگزار بود و در مواقع فراغت بر فيصل قضاياى شرعيه همت مىگماشت . وفات او بعد از قتل رستم پادشاه باندك زمانى روى نمود . مدت حياتش زياده بر هفتاد سال بود . ( رجال حبيب السير ص 244 ) . زياده بر هشتاد سال عمر كرد و در سنهء 908 در اردوى سلطان ابو الفتح بايندرى درگذشت و چون آن موضع بقريهء دوان نزديك بود نعش او را به آنجا نقل كرده دفن نمودند . در تاريخ حسن روملو است كه دوانى هشتاد و هشت سال عمر كرد و در ماه رجب 908 به مرض اسهال وفات يافت ( حاشيهء رجال حبيب السير ص 244 ) . ساير مآخذ : تتمه المنتهى ، ص 53 ، هدية - الاحباب ، ص 136 ، فارسنامه ، ج 2 ، ص 250 . رياض العارفين ، ص 328 . تذكرهء هفت - اقليم ، ص 209 . از سعدى ناجامى ، ص 502 . 1 - اخلاق جلالى ، لوامع الاشراق فى علم الاخلاق : بمبئى ، سنگى ، محشى . كلكته ، 1810 م ، سنگى . لكهنو ، 1283 ق ، سنگى ، وزيرى ،