اين زمان بر سر قبر وى در نيشابور باقيست . و در زمان سلطان حسين بايقرا بفرمان امير عليشير ساخته شده تاريخ رحلت وى را 586 نوشته‌اند و ظاهرا اين قول - معتبرترين اقوالست . عطار را به زبان فارسى آثار بسيار است و بعضى آثار نيز بنام وى شهرت دارد كه ترديد است از او باشد ( سالنامهء پارس ، بقلم سعيد نفيسى ) . ساير مآخذ . نفحات الانس ، ص 391 ، هدية الاحباب ، ص 199 ، مجالس المؤمنين ، ص 296 ، تذكرهء دولتشاه ، ص 120 1 - ارشاد البيان ( شعر ) : طهران ، 1355 ق ، سنگى ، رقعى ، اسلاميه ، بتصحيح حاج حسنعلى اصفهانى ، 94 ص . 2 - اسرار الشهود : هند . 1894 م ، سنگى . 3 - اسرارنامه ( شعر ) : طهران ، 1298 ق ، سنگى ، رقعى ، باهتمام عبد الغفار نجم الدوله ، 240 + 76 ص ، با پندنامه در يك جلد . طهران ، 1316 ش ، سنگى ، رقعى ، علميهء اسلاميه ، بتصحيح حاج شيخ حسنعلى اصفهانى ، چاپ سوم ، 224 ص . 4 - اشترنامه : طهران ، 1340 ش ، سربى ، وزيرى ، نشريهء 37 انجمن آثار ملى ، بكوشش دكتر مهدى محقق ، 23 + 227 ص . 5 - الهىنامه ( شعر ) : استانبول ، 1940 م ، چاپخانهء معارف ، سربى ، 454 ص .