جناب را عديل و نظير نبودى . حضرت ملك الملوك از آنجا كه درويش دوست و فقراپرور است مستمرى از پول و نقد و غيره قرار داده كه در گوشهء انزوا نشسته بر تكميل عباد الله مشغول باشد . مدت بيست و دو سال تمام در مسند ارشاد نشسته به رهنمائى و هدايت غافلين رهبر شده به مهمان‌دارى فقرا كه از هر كشور و مملكت وارد مىشدند سرافشانى مىكرد تا در هزار و دويست و نود و يك از سال هجرت ، هادم لذات بر شهرستان وجودش تاخته از لباس حيات عارى نمود و در تكيهء سلطان پدرزنش كه در محلهء سيلاب در مكان مرتفعى واقع شده در مقابل تربت رونق على شاه - طاب ثراه - در سرايوان دفنش نمودند . اما صد حيف كه كسى يافت نگرديد كه بعد از وفات آن بزرگوار ، سنگ مرمرى از براى علامت در روى قبرش نصب نمايد كه مبادا به مرور دهور ، نام نامى و اسم گراميش محو و ناچيز گردد . در احوالات باقى سادات ذوى العز و الاحترام كه در تذكره‌ها از آنها ياد شده راقم الحروف مىگويد اين چند نفر از سادات عالىدرجات كه به اسم آنها اشاره خواهد شد از آن بزرگوارانند كه در تذكره‌ها اشاره به اسمائشان شده و لكن از حالاتشان خبرى و از قبورشان اثرى نيست مگر دوسه نفر از متأخرين سادات كه روى قبرشان علامتى دارند . سيد ركن الدّين : صاحب متوسط كه در علوم يگانهء آفاق بود در محلهء نوبر « 1 » مدفون شده . بر ذكر مناقبش كتاب متوسط ناطق است « 2 » . سيد حسن ميرم « 3 » : از اجلهء سلسلهء عليهء سادات است . در ميدان صاحب‌آباد تبريز منزل داشته و دائم اوقات در تكميل ناقصان و ارشاد مريدان جدوجهد ما لا كلام داشت . شب

--> ( 1 ) . روضة الاطهار ، « سر پل نوبر » . ( 2 ) . روضة الاطهار ، ص 35 ؛ روضات الجنان ، ص 455 . ( 3 ) . روضة الاطهار : « مير مست » .