نفر از آن بزرگواران در محلهء ششكلان و ويلان‌كوه [ وليان كوه ] خوابيده‌اند » . « 1 » و سواى از اين‌ها امامزادهء بسيار در تبريز نوشته‌اند كه چون مدفن آن بزرگواران معلوم نبود لهذا تركش نموديم . و يكى از امامزاده‌ها حضرت عبد الله است از اولاد موسى بن جعفر كه به « امامزاده نو » شهرت كرده . مزار فيض شعار آن نور حديقهء سيد ابرار در سال هزار و دويست و نود و اند كشف شده در محلهء ششكلان در دامنهء وليان كوه تكيه و صحن روضهء مطهرش خيلى نزاهت‌انگيز و فرح‌خيز است . چون بدين زودى اطلاع بر احوال و مآل آن برگزيدهء حضرت ذوالجلال مشكل بود لهذا در احوالات آن حضرت بدين‌قدر اكتفا گرديد . ان‌شاءالله اگر بعد از اين زياده اطلاع حاصل گرديد در تاريخ تبريز در باب اوليا خواهم نوشت ، و الا حواله به بزرگان دين است . بارى در سال [ هزار و ] دويست و نود و هفت حضرت مقدس شهريارى ، وليعهد دولت ابد مدت را به دارالخلافهء طهران احضار فرمودند . يكى از دايگان حضرت اقدس و الا نذر و تعهد كرد [ 24 ] كه بعد از رجوع ايشان به سلامتى وجود و صحت حال ، امامزاده نو را تعمير نمايد . لهذا چون حضرت اقدس و الا از ملك الملوك استجازهء رجوع يافته در كنف امن و صحت وارد تبريز شدند دايهء معهود بنا بر نذر و عهد خود آن بقعهء مبارك را تعمير كرد و صحن و گنبد بر او قرار داده الآن آن روضهء مطهره مطاف و زيارتگاه غريب و بومى است .

--> ( 1 ) . روضة الاطهار ، ص 36 .