بىبها شيخ بهاء الدّين 31 بىتو شب ماه 215 بىقواعد گشت 211 بىهستى آن 381 پوزهء معنى گشاد 378 پير مغان سحرگه 278 پيش تو قرب 203 پيمانهء سرشار كشيدى 194 پيوند نفس از 194 تا گلشن جان‌پرور 194 توئى آن‌كس كه نگردى 12 تهى گشته هيهات 310 جبرئيل از بهر 324 جز تكبّر فهم 378 چراغى را كه ايزد 381 چون بحر پر 381 چون دل ز ميان 326 چون شب قدر 180 چون فاضل مفتى 451 چون گنج تنت 194 حزين از پاى 310 حسن خلق و 372 حيرانم از غرابت 379 حيرتى دارم حزين 378 حيف از مقتداى 22 خامه ز ايشان 378 خان عالىمقام 350 خرد از ماتمش 51 خرد چو سال 341 خواهم ز عنايتت 279 داراى دهر سبط 12 داشت او در 350 داشت كافى از كلام 211 داند جهان كه او 12 در باغ نعيم جاى 279 در بلدهء لكهنو 451 در شيونش به گريه 386 در فرقت او مپرس 248 در فوت مقرب 262 در ماتم او سپهر 451 در ماتم تو ناصيهء 194 در متانت دگر 350 در هزار و دو صد 350 دل من پير تعليم 240 دوستى جست ز من 31 دو صد و يك‌هزار 350 ديده از بينش 378 رايج به تو شد 279 راى مشائيان 350 رفت چون در ماه صوم 211 رفت چون شيخ 31 ركن ايمان سيد 324 رنگين افاده‌ها 379 رو داد چو فوت 262 روشن شد از 310 روضه‌اش مىدهد 180 ز آن سبب گشت 180 ز اولاد نبى داناى 51 زبان‌دان محبت 310 زبانش مظهر 447 ز توضيح بيانش 447 زين خراب‌آباد 324 زين راه توان 451 زين مصيبت بر 324